Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Αγαπάτε αλλήθωρους

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το συνέδριο "Εκκλησία και Αριστερά". Αν και απείχε το κατεξοχήν εκκλησιαστικό (στη δομή και το δόγμα) κόμμα της αριστεράς (έλα που δεν καταλαβαίνεις, ένα είναι το κώμα, το έλεγε κι ο μεγάλος Γιάννης Νεγρεπόντης) βγήκαν μερικά πολύ ουσιαστικά συμπεράσματα:
1ον Η εκκλησία δίνει υποσχέσεις για την άλλη ζωή αλλά την πιστεύουν πολλοί ενώ η Αριστερά μιλάει για αυτή τη ζωή αλλά την πιστεύουν λίγοι.
2ον Οι δεσποτάδες και οι παλιοί αριστεροί έχουν ισχυρούς στενούς δεσμούς από τα ξερονήσια. (Οι πρώτοι βασάνιζαν σαν στρατιωτικοί ιερείς τους δεύτερους)
3ον Η Αριστερά αγωνίζεται καθημερινά για τα σοβαρά προβλήματα του λαού αλλά η μεγάλη νίκη της θα έρθει όταν σταματήσει να ασχολείται με μαλακίες. Τη δευτέρα παρουσία!
Η λήξη του συνεδρίου έγινε από τον άγιο αμβρόσιο ο οποίος τραγούδησε για τους συνέδρους

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

πίνω για να metro τον πόνο

Ο φώφης, ο ψωριανός και τα άλλα παιδιά τώρα δικαιώνονται. Όταν μιλούσαν για ισοδύναμα μέτρα οι συριζαίοι γέλαγαν. Τώρα τί έχουν να πούνε;
Το κόλπο με την επιστράτευση ήταν πρόσχημα για να μην καταλάβουν κανείς ότι ο σαχλαμαράς διατάζει αλλά ο φώφης αποφασίζει. Μια βδομάδα απεργία στο μετρό και το πρόβλημα λύθηκε! Το μετρό δουλεύει ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ! Αποφασίστηκαν επιτέλους ισοδύναμα μέτρα: Αυτή τη βδομάδα δεν θα έχει λεωφορεία, τραμ, ηλεκτρικό, προαστιακό και υπερσιβηρικό.

Πάντως πέρα από την πλάκα είναι τραγικό να είσαι από τους λίγους που έχουν δουλειά και να μην μπορείς να πας γιατί δεν έχει μέσα. Αν σε δουν οι γείτονες εν ώρα εργασίας να βγάζεις τα σκουπίδια θα νομίσουν ότι απολύθηκες! Ευτυχώς ο φίλος μου ο Κώστας δεν έχει τέτοια κολλήματα. Πήρε τηλέφωνο στη δουλειά του, τους είπε ότι είναι κολλημένος στην κίνηση, ότι δεν θα τα καταφέρει να φτάσει και γύρισε από το άλλο πλευρό και κοιμήθηκε για να βγει το απόγευμα για μπύρες. Κανείς από τη δουλειά του δε ξέρει πως κάθε μέρα πάει με τα πόδια.
Πάντως το πρόβλημα με τις απεργείες θα λυθεί οριστικά. Τις συγκοινωνίες θα τις πάρει κάποιος ιδιώτης (το ευαίσθητο αυτάκι μου έχει πιάσει ένα όνομα μπίμπιλας, μπέμπελας κάπως έτσι), θα αυξήσει το κέρδοςς απολύωντας κόσμο, αραιώνοντας δρομολόγια,αυξάνοντας το εισιτήριο και μετά θα πάρει τα βαγονέτα και τα λεωφορεία και θα τα πάει στη Βουλγαρία "γιατί εδώ το κράτος είναι σοβιετικού τύπου και δεν ευνοεί την υγιή επιχειρηματικότητα"
Ας μην στενοχωριούνται όμως οι έμποροι που χωρίς μετρό δεν έχουν πελάτες. Υπάρχει ισοδύναμο μέτρο της μνημάρ και για αυτό: Όσοι χάσουν τη δουλειά τους από δω και πέρα, για να μην μπλέκουν με τις τράπεζες και την απάνθρωπη γραφειοκρατία τους, θα χάνουν το σπίτι τους αυτόματα τη στιγμή της απόλυσης. Ακόμα κι όσοι δεν έχουν πάρει δάνειο γιατί οι αριστεροί δεν κάνουν διακρίσεις. Οι έμποροι για να μην χάσουν το κοινό τους μπορούν να τους πάρουν να κοιμούνται στα μαγαζιά τους. Το πρωί με το που θα ανοίγουν τα μάτια τους θα αρχίζουν τα ψώνια και θα είναι όλοι ευχαριστημένοι. Οι έμποροι που θα έχουν λύσει το πρόβλημα της μετακίνησης των πελατών και οι πελάτες που θα κάνουν σόπινγκ θέραπι

Υ.Γ. Ο αρχικός τίτλος έχει διορθωθεί σύμφωνα με την υπόδειξη του Ζηκολόγου Caro Photodiario. Nico, caro mio, grazie!

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Η καταδίκη της βλακείας απ' όπου κι αν προέρχεται


έχω πήξει στη βλακεία.
Η βλακεία είναι το συνώνυμο της κοινής γνώμης. Ο πιο έξυπνα ηλίθιος όρος. Η κοινή γνώμη δεν είναι ούτε κοινή ούτε γνώμη. Είναι το ξεζούμισμα των πεποιθήσεων μιας αγέλης στο μπλέντερ των μμε.
Η βλακεία είναι η μεγαλύτερη παναθρώπινη αξία. Δεν έχει πατρίδα, δεν είναι χαρακτηριστικό ενός μόνο κόμματος ή παράταξης, δεν είναι προνόμιο μιας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης.
Η βλακεία δεν έχει ορισμό. Είναι το υπέρτατο ον. Υπερίπταται όλων και παρεμβαίνει εκεί που φυτρώνει η λογική για να την ξεφυτρώσει.
Στις μέρες μας η ελλαδίτσα έχει γίνει το λίκνο της βλακείας. Είναι κι ο λόγος που δε γράφω τόσο συχνά όσο παλιότερα. Ξεκίνησα να γράφω σε αυτό το μπλογκ, όσα δεν μπορούσαν να χωρέσουν στον "επίσημο λόγο" της συλλογικότητας που συμμετείχα. Οι πρώτοι μου και πιο πιστοί μου αναγνώστες είναι οι σύντροφοί μου από αυτή τη συλλογικότητα. Ακόμα και σήμερα που (για προσωπικούς λόγους) έχω απομακρυθεί από το Αυτόνομο Στέκι, νιώθω πως γράφω κυρίως για αυτούς. Όσα λέγαμε (και λέμε) πέρα από τις συνελεύσεις και τις εκδηλώσεις, στα πάρτι και τις ταβέρνες είναι η κύρια πηγή έμπνευσης. Σήμερα όμως όσα πριν λίγα χρόνια θεωρούσαμε χαζά και τα μεγεθύναμε για να τα διακωμωδήσουμε γίνονται πιο μεγάλα κι από τη φαντασία μας.
Οι φασίστες, πάντα επικίνδυνοι και δολοφονικοί, σήμερα βρίσκονται στην εξουσία. Τα χρυσά μυγοχέσματα είναι η προκάλυψη του σαχλαμαρά, του φαυγήλου, του τσεκουράκη και του ένδεια.
Οι "νοικοκυραίοι" ζούνε μέρες δόξης. Είναι στα πρόθυρα να μείνουν χωρίς ρεύμα, να μετακομίσουν σε χαρτόκουτα αλλά την ώρα που κουνάν το μαντήλι στα παιδιά τους που μεταναστεύουν νιώθουν μόνο ικανοποίηση γιατί η αστυνομία μπουκάρει και μπουζουριάζει κάποια άλλα παιδιά στη Βίλα Αμαλίας, στη Σκαραμαγκά και τη Λέλας Καραγιάννη.
Την ίδια στιγμή βόμβες σκάνε στο μολ. Κι αύριο όλοι θα την πέφτουν στο σύριζα. Ναι ρε μαλάκες, ο παπαδημούλης φοράει γραβάτα για να έχει το στουπί έτοιμο. Όταν εξωθούν τα μικρομάγαζα σε εξόντωση με το να τα κρατάν ανοικτά τις κυριακές και εσύ βάζεις βόμβα ΚΥΡΙΑΚΗ στο μολ είναι σαν να ταυτίζεις τους εμπόρους και τους εμποροϋπάλληλους με τρομοκράτες. Αν δε τις βάλαν πράκτορες τις έβαλαν ηλίθιοι. Εξίσου επικίνδυνοι κι οι δυο κατηγορίες. Προσωπικά πιστεύω ότι τις έβαλαν έτσι κι αλλιώς ηλίθιοι. Κι οι πράκτορες ηλίθιοι είναι. Διπλά ηλίθιοι και διπλά επικίνδυνοι. Αν έχεις μέσο όρο 70 χρόνια ζωή γιατί να ξοδεύψεις τα πιο πολλά από αυτά να ασχολείσαι με τις ζωές των άλλων; Άσε που μπορεί να μην πλησιάσεις το μέσο όρο.
Θα βγουν κι οι χρυσαυγίτες και θα καταδικάσουν τα τυφλά χτυπήματα. Και θα έχουν δίκιο γιατί στα μαχαιρώματα πρέπει να βλέπεις. Και οι δυο χρυσαυγίτες που μαχαίρωσαν ένα παιδί από το Πακιστάν στα Πετράλωνα έβλεπαν καλά. Αλλά οι δικαστές αποφάσισαν πως το έγκλημα δεν είναι ρατσιστικό αλλά οφείλεται τροχαία παράβαση.
Στη σαλονίκη πάλι οι χρυσαυγίτες, ουπς οι δικαστές ήθελα να πω, αθώωσαν τους αστυνομικούς που σάπισαν στο ξύλο τον Αυγουστίδη γιατί λέει είχαν κάνει λάθος πρωτόδικα και δεν έλαβαν υπόψη τους ότι ο κύπριος μίλαγε με κυπριακή προφορά και άρα είναι υπεύθυνος γιατί οι μπάτσοι νόμισαν πως τους έβριζε.
Σκέφτομαι να γίνω πλούσιος. Θα εμφανιστώ ως ο ιδιοκτήτης της ζαρντινιέρας που κακοποίησε ο Αυγουστίδης και θα ζητήσω αποζημίωση.

Υ.Γ. Ευτυχώς που υπάρχει κι αριστερά να μας δίνει ελπίδα. Πως μια μέρα θα κοιμηθεί ο θεός του καπιταλισμού και θα τους πιάσουμε στον ύπνο. Δίκιο έχουμε σύντροφοι. Στον ύπνο θα τους πιάσουμε. Το δικό μας ύπνο.
Υ.Γ. 2: Σύντροφοι, συγγνώμη για την αναφορά στο στέκι, είναι μάλλον η στέρηση. Φιλιά πολλά.

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Όλη η αλήθεια για τη Λίστα Αμαλία

Μέσα από σκληρή δημοσιογραφική έρευνα που θα ζήλευαν ο χασαπόσκυλος, ο σκαμπουράκης, ο παπαροδημητρίου, ο πάσχων και άλλοι εκλεκτοί συνάδελφοι κατάφερα να καταγράψω τη διαδρομή της Λίστας λαγκαρτ-φαλτσιάνι-λιχτενστάιν-αμαλία (αυτή η λίστα έχει πιο πολλά ονόματα κι από βραζιλιάνο του Λειβαδιακού, για συντομία θα τη λέμε λίστα-Αμαλία ή Αμαλία σκέτο).
Όσα διαβάσετε παρακάτω είναι πιο αληθινά από τις προθέσεις του μπένι, από την αριστεροσύνη του φώφη κι από την όραση του σαχλαμαρά μαζί. Άλλωστε είναι περίπου όσα λένε οι παραπάνω θεματοφύλακες του πολιτεύματος και κανείς δεν θα διανοούνταν να τα αμφισβητήσει.
Αρχικά τη λίστα την έστειλε η λαγκάρτ για να μπλέξει το μπένυ με προϊόντα υποκλοπής. την ιδέα την είχε ο GAP που δεν ήξερε τί είναι προϊόντα υποκλοπής αλλά το είχε δει σε μια ταινία με τον τομ κρουζ και του άρεσε γιατί σε αυτή την ταινία ο τομ έκανε ποδήλατο, κανό, έπεφτε από ελικόπτερα και δεν τον σκότιζε κανένας να πηγαίνει σε υπουργικά συμβούλια ή σε κυνοβούλια χωρίς σάουνα. Ο GAP μισούσε το μπένυ γιατί του είχε φάει τη θέση και μαζί το γραφείο του στο οποίο είχε εγκαταστήσει μια υπέροχη σάουνα.
Κομιστής του σιντί ήταν ο παπακωνσταντίνου που το πήγε στο μπένυ στο υπνουργείο των οικονομικών. Ο μπένυ σα γνήσιος πασώκος από τεχνολογία είναι στόκος και το έβαλε στο στερεοφωνικό με την ελπίδα πως η λαγκαρτ μπορεί να είχε κάνα ντουέτο με τον Τερζή. "πρόεδρε δεν είναι τέτοιο σιντί" του είπε ο κοζανίτης σύντροφος. "Να το βάλουμε στον υπολογιστή μήπως έχει τα καινούρια του ζαχόπουλου" είπε τότε ο μπένυ, που αρέσκονταν στις ρομαντικές ιστορίες όπου τροφαντά και συνεσταλμένα αγόρια της εξουσίας ασκούσαν γοητεία σε φιλόδοξες και μορφωμένες γραμματείς των υπουργείων. "Πρόεδρε, πάλι δεν κατάλαβες" αυτό είναι για τους φοροφυγάδες του είπε ο παπακωνσταντίνου. "Να το δώσουμε στο δώτη" είπε τότε ο μπένυ που μόλις ξεφορτώθηκε το βλαχαδερό τσιράκι του GAP πήρε τηλέφωνο τον άτεγκτο εισαγγελέα.
Ο δώτης πέτυχε τον μπένυ να τρώει το κολατσίο του. Μια γαλλική μπαγκέτα τυριών και αλλαντικών μέσα σε ένα καρβέλι ψωμί, σαν το πασώκ, από μέσα πολυτέλεια κι απέξω λαϊκισμός.
Ο μπένυ πήγε να του πασάρει το σιντί αλλά δε το έβρισκε. Έτσι μιλήσανε για τον καιρό, για τις πολύπαθες ποδοσφαιρικές ομάδες της θεσσαλονίκης και άλλα σημαντικά. Όταν ο δώτης πήγε να φύγει ο μπένυ σηκώθηκε από τον προεδρικό καναπέ από πράσινο βελούδο και είδε ότι καθότανε πάνω στο σιντί με τη λίστα. Μάλλον εκεί έγινε η αλλοίωση. Ο δώτης δεν ήθελε να το στερήσει από το μπένυ κι έτσι έκανε ένα αντίγραφο σε ένα στικάκι. Όμως η λίστα είχε ήδη αλλοιωθεί.
(πέρυσι τέτοια εποχή)

Οι εισαγγελείς είναι φτωχοί άνθρωποι αφού εκτός από κάνα λαδωματάκι τα βγάζουν πέρα με τον ψωρομισθό των πέντε χιλιάδων το μήνα. Έτσι έχουν δυο κουστούμια όλα κι όλα. Το ένα φοράνε τη μια βδομάδα, την άλλη φοράνε το άλλο και πλένουνε το πρώτο. Καπως έτσι μπήκε το στικάκιον στο πλυντήριο σκάλωσε στο φίλτρο χάλασε το πλυντήριο.
Εν τω μεταξύ ο παπακωνσταντίνου που δεν ήταν πια υπουργός σύντομα βρέθηκε και εκτός βουλής, άρχισε τα ταξίδια κι αφησε πίσω του τις σκοτούρες, τις λίστες και τα δάνεια.
Πίσω στο σπίτι του δώτη, καλέσανε έναν υδραυλικό για το πλυντήριο, ο οποίος βρήκε το στικάκιον (έτσι τα λένε οι εισαγγελείς) αλλά δεν είπε τίποτα γιατί ήταν αναρχοκουμμούνι εαμοβουλγαρικής καταγωγής και το έβαλε στην τσέπη του. Στη συνέχεια έβγαλε δύο αντίτυπα και παρέδωσε ένα στη Βίλα Αμαλία κι ένα στην κατάληψη Σκαραμαγκά για να σβήσουν κι αυτοί μερικά ονόματα χρηματοδοτών τους γιατί όπως λέει το πρώτο ναζιστικό θέμα τους χρηματοδοτούν τρεις επιχειρηματίες ο Σπόρος, ο Σκόρος κι ο σόρος.
Επειδή σε αυτά τα μέρη συχνάζουν οι συριζαίοι όταν δεν ταράζουν τη νομιμότητα παρουσιάζοντας βιβλία στο Φλοράλ, είδε τη λίστα η κωνσταντοπούλου, έκανε κι αυτή ένα αντίγραφο και την έδωσε στο Βαξεβάνη
Εν τω μεταξύ οι αναρχικοί της βίλα Αμαλία και της Σκαραμαγκά ετοιμάζονταν να στείλουν τη λίστα στο εξωτερικό για να εμποδίσουν την ανάπτυξη. Αν δεν έστελνε ο φώφης σαράντα δημαρίες ματ να τους συλλάβουν ίσως να μην γράφονταν αυτές οι γραμμές αυτή την ώρα. Καλή μακρά μας νύχτα.