Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

2012+1: Η καταστροφή συνεχίζεται!

Πιστός σαν κάθε χρόνο, ξετυλίγω το βαρύ δίσκο των μάγιας που προβλέπει τα μελλούμενα για την ελλάδα. Γιατί βεβαίως οι μάγιας ήταν έλληνες (έχω ακλόνητα στοιχεία γι αυτό) και αυτό αποδεικνύεται από τέσσερα πράγματα
1. Οι υποσχέσεις τους ήταν μεγαλειώδεις αλλά δεν έγιναν πραγματικότητα.
2. Ο αρχαίος τους πολιτισμός είναι εντυπωσιακός αλλά σήμερα είναι ανύπαρκτοι.
3. Καταστραφήκαν μοναχοί τους πριν τους προλάβουν οι κονκισταδόρες!
4. Μου αφήσαν κληρονομιά κι αποκλειστικό δικαίωμα το δίσκο με τις προφητείες.
Ας δούμε λοιπόν τί γράφουν τα άστρα μας για το 1913 (δεν είναι λάθος, οι χρονολογιές των μάγιας ανα χίλια χρόνια ανακυκλώνονται, για την ελλάδα αυτό είναι κάθε 100. Αν ξέραμε λιγάκι ιστορία θα ξέραμε και τι μας μέλλεται αλλά προτιμούμε τις εκπλήξεις.)
Γενάρης: Ο σύριζα συνεχίζει να περιοδεύει με μεγάλη επιτυχία. Σε μια επίδειξη του τί μπορεί να καταφέρει μια αριστερή κυβέρνηση στην ελλάδα οι συριζαίοι με ένα φύσημα έσβησαν τις φλόγες στη Γη του Πυρός και στη συνέχεια μετέβησαν στην Ανταρκτική για να δηλώσουν την συμπαραστασή τους στον αγώνα των φλαμίγκος ενάντια στον αυταρχισμό των αυτοκρατορικών πιγκουίνων.
Φλεβάρης: Η εκταμίευση της δόσης σε δόσεις συνεχίζεται. Εκτός από τα λεφτά του 12 περιμένουμε κι άλλα που έρχονται από μέρα σε μέρα κι από γιούρογκρουπ σε γιούρογκρουπ. Για να πάρουμε τα λεφτά το Φλεβάρη η τρόικα απαιτεί να μην πληρωθεί το 2ο δεκαπενθήμερο στους δημοσίους υπαλλήλους το οποίο θεωρεί υπερβολικό για μήνα με μόλις 28 ημέρες. Ο φώφης με ευαισθησία απορρίπτει το μέτρο και προτείνει το ισοδύναμο μέτρο να πληρωθούν και τα δύο δεκαπενθήμερα αλλά στους μισούς υπαλλήλους. Ο σαχλαμαράς το δέχεται κι ο μαγαρίτης δηλώνει πως η συμμετοχή του κόμματος στην κυβέρνηση δικαιώνεται.
Μάρτης, γδάρτης και πραγματικά παλουκοκαύτης αφού οι έλληνες μετά τα πέλετ και τα ξύλα άρχισαν να καίνε τα μαδέρια πό τις οικοδομές που άφησε ατελείωτες η κρίση. Για την ώρα λεφτά υπάρχουν αρκετά ώστε το σκρίνιο της γιαγιάς να μην κινδυνεύει. Από την κάπνα η αθήνα μοιάζει σαν γκραβούρα ενώ οι χρυσαυγίτες βαράνε όλο τον κόσμο γιατί είναι όλοι σκούροι.
Απρίλης: Κάτι αρχίζει να κουνιέται στο φοιτητικό κίνημα. Μια αφίσα καλεί σε συνελεύσεις με το πρωτότυπο θέμα "Όχι στα μέτρα" οι οποίες διακόπτονται βίαια από τις διακοπές του πάσχα. Η κυβέρνηση επιβάλλει νέο χαράτσι στο αναστάσιμο φως. Χριστός εξανέστη! 
Μάιος: Μεγάλες διαδηλώσεις για την πρωτομαγιά σε όλη την Ασία όπου περιοδεύδει τώρα ο σύριζα. Στα τέλη του μήνα ο σύριζα γυρίζει μέσω Τουρκίας αφού έχει ολοκληρώσει το γύρω του κόσμου σε 80 μέρες και κάτι μήνες. 
Ιούνιος Στις δημοσκοπρήσεις προηγείται σταθερά της νέας μνημονιοκρατίας αλλά τα νέα για μνημάρ και το πασοκ είναι ευχάριστα καθώς προηγούνται του βεργή και των κυνηγών αντίστοιχα. Ο φώφης εισηγείται εκλογικό νόμο που αφαιρεί 50 έδρες από το πρώτο κόμμα και τους προσθέτει στο δεύτερο.
 Σε νέα δημοσκόπρηση της Vlax Media που δημοσιεύεται στην καφρημερινή, ο σύριζα έρχεται δεύτερος και με το νέο νομοσχέδιο αγγίζει την αυτοδυναμία. Ο φώφης ανακαλύπτει ότι η πρόταση δεν είναι σύμφωνη με την απλή αναλογική και αποσύρει την πρόταση. Οι 50 έδρες ξαναγυρίζουν στο πρώτο κόμμα
Ιούλιος: Ο Βαξεβάνης αποκαλύπτει απάτη στην δημοσίευση της δημοσκόπρισης υπέρ της νέας μνημονιοκρατίας και πριν προλάβει να δώσει συνέντευξη στο μπι-μπι-σι και το σι-εν-εν οδηγείται στον κο-ρυ-δα-λλό. Η κυβέρνηση επιβάλλει νέο τέλος διακοπών κι οι διακοπές τελειώνουν πριν αρχίσουν.
Αύγουστος: Οι ξένοι δεν έρχονται και οι έλληνες δε φεύγουν. Η yes-ΕΕ και η Αν-ΔΕ-ΔΕΙ αποφασίζουν να δράσσουν για να προασπίσουν τα συμφέροντα των εργαζομένων και προκηρύσσουν τρίωρη στάση εργασίας το 15αύγουστο. Αίφνης στα τέλη του μήνα αυξάνεται η τουριστική κίνηση από την αύξηση των ειδικών που καταφθάνουν για να πέρουν μέρος στο συμπόσιο της σύμης του GAP που φέτος γίνεται στην κύμη. Θα μελετήσουν γιατί δεν είναι πλέον παχιές οι μύγες στην Ελλάδα. Τα συμπεράσματα θα τα διδάξει ο GAP στο ΜΙΤ
Σεπτέμβριος: Έφτασε η ώρα για την κεντροαριστερά. Το πα-στόκ κάνει το συνέδριό του στην ταράτσα της Ιπποκράτους γιατί το υπόλοιπο κτίριο το έχουν καταλάβει οι απλήρωτοι εργαζόμενοι. Στο συνέδριο συμμετέχουν οι εφτά βουλευτές που δεν έχουν ιδρύσει δικό τους κόμμα και τριάντα στελέχη δια της βίας. Υπάρχει λαχειοφόρος αγορά για στήριξη του κόμματος τώρα που δεν υπάρχει η μίζενς με πρώτο έπαθλο ένα δείπνο με το μπένυ και δεύτερο ένα βραστήρα. Ο πρώτος τυχερός αφού απέτυχε να ανταλλάξει το δώρο του με τον δεύτερο φουντάρει από την ταράτσα. "τουλάχιστον αυτός δε θα πάει στο λοβ-εύρω" σχολιάζει ο μπένυ στωικά.
Οκτώβριος: Ο σύνεδρος του παστόκ προσγειώθηκε στην καρότσα ενός αγροτικού που κουβαλούσε λεπτή και μαλακή κόκκινη γραμμή και αφενός σώθηκε αφετέρου βεθηκε στη μνημάρ που τα γραφεία της είναι ισόγεια. Στην συνδιάσκεψη της μνημαρ που γίνεται συμβολικά 28 οκτώβρη ο φώφης δηλώνει. "Εμείς είπαμε το μεγάλο ναι"
Νοέμβριος: Ο σαχλαμαράς ανακοινώνει τα τελευταία νέα μέτρα. Αφ' εξής με τη σύμφωνη γνώμη των αρχηγών δεν θα υπάρχουν νέα μέτρα, θα ανακυκλωνονται τα παλιά. Η ιδέα για την ανακύκλωση είναι της αριστερής επιτρόπου μαρίας δαμαλάκη που με αυτόν τον τρόπο δηλώνει το παρόν στις πολιτικές εξελίξεις, στην ελληνική κοινωνία, στη ζωή την ίδια. Άλλωστε το ζωδιό της έγραφε πως ο νοέμβριος είναι ο μήνας της. 
Δεκέμβριος: Ακόμα περιμένουμε ένα κομμάτι της περσινής δόσης. Το κομμάτι που αφορά την ανάπτυξη, δηλαδή αυτό που θα πάει επίσης στις τράπεζες αλλά αυτές θα αποφασίσουν ανθα το δώσουν ως δάνεια στην αγορά. Στο γιούρογκρουπ αποφασίστηκε ότι για να πάρουμε τη δόση πρέπει να πάρουμε νέα αναπτυξιακά μέτρα και άμεσα να μπουν οι μπασκετμπολίστες της εθνικής σε εφεδρεία και να μην ξανακατεβούμε σε ευρωμπάσκετ. Αυτό μετά και τον αποκλεισμό από τη γιουροβίζιον πέφτει βαρύ στους έλληνες που αποφασίζουν να μην περιμένουν τις εκλογές, το μεσσία ή την παναγία να τους βοηθήσουν και ξεκινάνε την επανάσταση. Το 2014 θα βρει στη θέση της ελλάδας μια άλλη χώρα.

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

Η χριστουγεννιάτικη έξοδος κορυφώνεται

Μεγάλη κίνηση παρατηρείται ως αυτή την ώρα σε όλες τις εξόδους τις χώρας. Χιλιάδες έλληνες με τις οικογενειές τους θα περάσουν τις άγιες μέρες των χριστουγέννων και το υπόλοιπο της ζωής τους, μακρυά από τη χώρα. Αγαπημένοι προορισμοί, η χριστουγεννιάτικη Γερμανία, η καλοκαιρινή Αυστραλία και το τροπικό Ellis Island.

Ένας από τους ταξιδιώτες, ο κύριος Δημήτρης Πασοκοκαύτης, δήλωσε στο σάιτ μας: " Είπαμε να μην αφήσουμε την κρίση να χαλάσει τη χαρά των γιορτών. Αντίο για πάντα!"
Η υπνουργός τουρισμού κ. ξαδέλφη κεφαλοψάρι είπε πως ο ΕΟΤ (ελληνικός οργανισμός τυχοδιωκτισμού) ετοιμάζει ένα πολύ προχωρημένο βιντεοκλιπ για τους έλληνες που φεύγουν, να το πάρουν μαζί τους και να δείχνουν στους ξένους τι καλά που περνάμε εδώ.

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

First we take Rio...then Rio-Antirio

Όλη η ανθρωπότητα έχει στραμμένα τα μάτια της στην ελλάδα. Οι δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο απορούν με το σθένος του κυρ-φώφη που αντέχει ταμπουρωμένος πίσω από μια λεπτή κόκκινη γραμμή. Τόσο λεπτή που μόνο η αριστερά της ευαισθησίας μπορεί να τη διακρίνει.Ο αντωνάκης με τον μπένυ μας έχουν πηδήσει στα μέτρα αλλά ο φώφης αντέχει είναι ανυποχώρητος. Είναι ο μεγαλύτερος ήρωας της αριστεράς παγκοσμίως. Όχι της υπερφίαλης αριστεράς που έχυνε το αίμα της άσκοπα σε κάθε γωνιά του πλανήτη για μια ιδέα, ένα "αδειανό πουκάμισο" χωρίς ανταλλάγματα. Ο φώφης είναι ο ήρωας της αριστεράς της ευθύνης. Ο φώφης είναι το μοναδικό παράδειγμα μιας αριστεράς που στηρίζει την κυβέρνηση που εξαθλιώνει το λαό με τη δύναμη που ο χριστιανός μάρτυρας συγχωρούσε τον εκατόνταρχο που τον πέταξε στην αρένα. Βέβαια ο φώφης δεν είναι στην αρένα αλλά στα επίσημα του κολοσσαίου αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια για κακεντρεχείς συριζαίους.
Οι συριζαίοι πάλι αφού δεν κατάφεραν να βγουν στην κυβέρνηση τον ιούνιο κι απέτυχαν να τη ρίξουν μέσα στη βουλή στο τρίτο μνημόνιο, είπαν να βγούνε στους δρόμους...του Καράκας και του Σάο Πάολο! Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις ο σύριζα προηγείται σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική με ποσοστά αυτοδυναμίας. Το κίνημα εξαπλώνεται. Οι μανάδες στις φαβέλες βαπτίζουν τα νεογέννητα λαφαζανίνιο ενώ στις βραζιλιάνικες τηλεοράσεις σπάει τα ρεκόρ τηλεθέασης η σαπουνόπερα "Αλέξις μι αμόρ!"
Βέβαια αν ο αλέξης ήθελε να περάσει μηνύματα στους έλληνες δεν έπρεπε να πάει τόσο μακρυά. Με μια εμφάνιση στο "σουλεϊμάν" θα έριχνε την κυβέρνηση!

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

κεντροαριστερά, να πούμε

Είχα ένα μπάρμπα να πούμε που να πούμε σε μια πρόταση να πούμε έλεγε τέσσερις φορές να πούμε. Και τελικά δεν έλεγε τίποτα. Νόμιζε ότι κοτσάροντας κάθε τρεις λέξεις το "να πούμε" έδινε έμφαση στα λόγια του. Κάπως έτσι κενά είναι και όσα λέγονται για την κεντροαριστερά εδώ και πολλά χρόνια. Δείξε μου ένα που αποκαλείται κεντροαριστερός κι εγώ θα δω έναν υποκριτή δεξιό ή στην καλύτερη περίπτωση ένα βλάκα.
Στην ελλάδα είχαμε την παγκόσμια πρωτοτυπία το πολιτικό σκηνικό να χωρίζεται όχι σε αριστερά-δεξιά αλλά να παρεμβάλλεται και το περίφημο κέντρο.
Το κέντρο δημιουργήθηκε σαν έννοια μεταπολεμικά από τους βενιζελικούς. Πολιτικά ήταν δεξιοί κι αντικομμουνιστές αλλά ήθελαν να διαχωριστούν από την δεξιά που ήταν εντελώς αμερικανόδουλη και ακραία. Οι κεντρώοι ήταν υπέρ των μέτρων ειρηνεύσεως και της απόδοσης χάρης σε μερίδα των κρατουμένων κομμουνιστών. Τα μέτρα αρχικά πήγε να τα πάρει ο Πλαστήρας το 52 αλλά τελικά ανατράπηκε. Ο κωλόγερος της δημοκρατίας που συνετέλεσε με την αποστασία του στην ανατροπή του Πλαστήρα έδωσε τελικά αμνηστία δώδεκα χρόνια αργότερα. Κι εκεί κάπου μπαίνει στη ζωή μας η κεντροαριστερά.
Ο ΓΑΠ ο πρώτος είχε πολλαπλάσιο μυαλό από τον εγγονό του αλλά ήταν το ίδιο κάθαρμα. Την εποχή εκείνη είχε γυρίζει κι ο αντρέας από την αμερική για να αναλάβει σα γνήσιος έλληνας το μαγαζί του υπερήλικα πατέρα του.
Όταν όμως ανακαινίζεις ένα παλιό μαγαζί πρέπει να βάλεις κάτι καινούριο, κι έτσι γύρω στο 65 γεννήθηκε η ιδέα της κεντροαριστεράς. Η κεντροαριστερά υπήρξε μια χαβούζα μάσα στην οποία μπόρεσαν να κολυμπήσουν δήθεν σοσιαλιστές, υμνητές της χούντας όπως ο ρέππας, λαμόγια όπως ο τσοχατζόπουλος, γραφικοί όπως ο κατσιφάρας, ηλίθιοι που περνιόταν για σοφοί όπως ο κακλαμάνης, αποστάτες της αριστεράς όπως ο ανδουλάκης κι η δαμανάκη και κυρίως ανήθικοι αριβίστες χωρίς ιδεολογία όπως ο μπένυ, η αννούλα, ο λοβεύρος.
Σήμερα που η χαβούζα που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της ελλάδας τα τελευταία 40 χρόνια στέρεψε, βγήκε όλη η σαπίλα στην επιφάνεια. Από τα απόνερα της χαβούζας σχηματίστηκαν δυο μικρότερες. κι επειδή κι αυτές απειλούνται με εξαφάνιση η κουβέντα για την κεντροαριστερά ξανάναψε. Έτσι άνθρωποι που θα έκαναν τον τζήμερο να μοιάζει μικρανήψι του στάλιν, μαζεύονται στου κυρ-φώφη και ανάμεσα από σαμπάνια και σίβας, με τα υπολείματα της γαρίδας ανάμεσα στα δόντια συζητούν για το μέλλον της κεντροαριστεράς.
Στο κλίμα αυτό βγήκε κι ο χορηγός της  χρυσής αυγής λοβεύρος να ιδρύσει νέο κεντροαριστερό κόμμα. Τη ρύκκσι. Το όνομα αυτό εκτός από ανορθόγραφο είναι κι άστοχο. Η μόνη ρήξη που μπορεί να προκαλέσει με κάτι τέτοια λοβεύρος είναι στη σπλήνα μου από τα γέλια. Το πιο σωστό θα ήταν το "ΑΡιβίστες Χωρίς Ίχνος Δημοκρατικής Υπόστασης". Θα μπορούσαν να κάνουν κι ωραία προεκλογική εκστρατεία. Να μοιράζουν ψηφοδέλτια στους περαστικούς και να λένε "Τσίμπα ένα ΑΡΧΙΔΥ".
τα χερουβείμ της κεντροαριστεράς

Υ.Γ. Τα τελευταία χρόνια ευδοκιμεί και το ανέκδοτο της κεντροδεξιάς. Ο μόνος που δηλώνει κεντρώος σκέτος σε αυτή τη χώρα είναι ο Βασίλης Λεβέντης.


Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

αριστερά που δεν τον παίρνει είναι αριστερά που γέρνει

Σήμερα είχαμε νέες εξελίξεις στο σήριαλ τατσόπουλου. Στο περιστήλιο της βουλής ο κασιδιάρης κι ο πέτρος πιάστηκαν στις πούτσες. Για την ακρίβεια τις έβγαλαν έξω για να δουν ποιος την έχει μεγαλύτερη. Ο πέτρος νίκησε ακόμα μια φορά έστω και στον πόντο. Ο κασιδιάρης έμεινε στους τρεις.
Πέρα από την πλάκα στην πραγματικότητα νίκησε ο κασιδιάρης. Γιατί έφερε τον τατσόπουλο στο γήπεδό του. Τον έκανε ομοφοβικό, λιποτάκτη του αγώνα για την ερωτική αυτοδιάθεση. Τον έκανε παραδοσιακό ελληνάρα φαλλοκράτη.
Οι ύβρεις είναι πολλές αλλά δεν θα με ενδιέφεραν αν ο τατσόπουλος δεν ήταν βουλευτής της αριστεράς. Αν αυτό που είπε το έλεγε ο λοβεύρος ή ο σαχλαμαράς δε θα έδινα δεκάρα. Από την αριστερά όμως περιμένω να είναι ...αριστερά. Ζητάω πολλά;
Με τον ίδιο τρόπο που έχω απαίτηση η αριστερά να μιλάει για την ελευθερία του λόγου, για τα εργασιακά δικαιώματα, για τα δικαιώματα των μεταναστών, των παιδιών, των γυναικών, των μειονοτήτων, έχω απαίτηση να μιλάει και να αγωνίζεται για τη σεξουαλική χειραφέτηση. Για το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να γαμαογαμιέται όπως και με όποιους γουστάρει.
Ειδικά στην ελλάδα που είμαστε ομοφοβικοί σε εξωφρενικά ποσοστά, όποιος το παίζει γαμίκουλας δεν έχει θέση στην αριστερά. Ο ψαριανός το έπιασε και την έκανε. Ας κάνει λίγο χώρο και για τον πέτρο. Η απάντηση στον κάθε φασίστα δεν είναι να δηλώσουμε την τεστοστερόνη μας όπως δεν καταθέτουμε τη ληξιαρχική πράξη γέννησης κάθε φορά που γίνεται πογκρόμ στα πατήσια.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι η γλώσσα όπως έντεχνα πήγε να το γυρίσει στην πορεία ο τατσόπουλος αλλά όλοι αυτοί οι φίλοι που μετανάστευσαν πολλά χρόνια πριν την κρίση, σε ευρώπη κι αμερική, μόνο και μόνο για να μπορούν να βγουν μια βόλτα πιασμένοι χέρι-χέρι με τον αγαπημένο ή την αγαπημένη τους, χωρίς να ντρέπονται τους γονείς τους ή να φοβούνται την κατακραυγή, όλοι αυτοί που μένουν εδώ κι αγωνίζονται για να έχουν αυτοί τα δικαιώματα του σώματός τους. Κι αυτούς ο τατσόπουλος τους πρόδωσε.

Υ.Γ. Ο τατσόπουλος πρόδωσε και τη "μισή αθήνα" αλλά αυτό είναι προσωπικό τους θέμα!

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Το βιβλίο είναι κάτω από το θρανίο

Θυμάμαι όταν βγήκε το δεύτερο βιβλίο του, το  "χαμογέλα ρε, τί σου ζητάνε" να το διαβάζω νυχθημερόν. Ήμουν στο Λύκειο και το κουβαλούσα στο σχολείο. Την ώρα των θρησκευτικών το διάβαζα με ευλάβεια και ταξίδευα στα σκοτεινά χρόνια της φυλακής και της εξορίας.
Το πρώτο βιβλίο του Χρόνη Μίσσιου μου το κάναν δώρο οι γονείς μου όταν ήμουν δεκατριών. Συγκλονίστηκα. Είχα ήδη διαβάσει πολλά απομνημονεύματα ανταρτών και αριστερών, έβγαιναν δεκάδες εκείνη την εποχή, κι όλα μου φαίνονταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα και πως να μην είναι όταν αποτελούσαν την παρακαταθήκη ανθρώπων που αψήφησαν την ίδια τους την ζωή για μια ιδέα.
Όμως το "Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς" του Μίσσιου ήταν διαφορετικό. Γλώσσα προκλητική στα μάτια μου αλλά καθόλου χυδαία και κυρίως καθόλου προσποιητή. Η γραφή του Μίσσιου είναι στον αντίποδα του Κάλβου. Η ιδέα είναι ο άνθρωπος που την κουβαλά σα μικρός προμηθέας. Όσο πιο τραχύς ο άνθρωπος τόσο πιο βαριά η ιδέα.
Οι άνθρωποι του Μίσσιου έλεγαν πούτσος, αρχίδια, μουνί αλλά ο ίδιος χρησιμοποιούσε ομηρικές μεταφορές για τον έρωτα. Οι ήρωές του αποτελούσαν όλο αυτό το περιθώριο που γράφει την ιστορία χωρίς ποτέ να αναφέρεται από αυτή. Αθυρόστομοι πιτσιρικάδες που αψηφούν το κόμμα, νταβαντζήδες και βαποράκια της φυλακής, τρυφερές πουτάνες της Σαλονίκης. (Αλήθεια αυτό το "Σαλονικιός" δεν το θυμήθηκε κανείς από τους φασόν νεκρολόγους των μίντια;)
Και δίπλα τους οι άγιοι της Αριστεράς να υπομένουν το μαρτύριο της αναμονής της εκτέλεσης, της μακρόχρονης φυλάκισης, των ανακριτικών βασανιστηρίων με συναισθήματα, σκέψεις και αγωνίες που δεν εγκρίνει η μυθολογία του κόμματος για τον αριστερό υπεράνθρωπο. Και η ιστορία να τρέχει όχι σε σελίδες βιβλίων αλλά πάνω στις ζωές χιλιάδων αθώων που όμως για το Μίσσιο είναι χιλιάδες πρόσωπα, με όνομα, ψυχή και κυρίως ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Και μέσα από τα δύσκολα χρόνια αυτός ο αναθεματισμένος κομμουνιστής να οργανώνει τις χιλιάδες μικρές στιγμές μια τεράστιας ζωής. Να αντιστέκεται με χιούμορ απέναντι σε κάθε απολυταρχία, με τρυφερότητα απέναντι στη βαρβαρότητα.
Ο Χρόνης Μίσσιος μοιάζει σαν ένα σύνολο από χρωματιστές ψηφίδες. Διανοούμενος αλλά πρωτίστως αγωνιστής, επαναστάτης κι ευαίσθητος, αυτοκριτικός αλλά επιεικής με τους γύρω του. Είναι  η διαρκής υπενθύμιση ότι έχουμε πολλά περιθώρια βελτίωσης. Ευτυχώς, "από ένα καπρίτσιο της τύχης" ο Χρόνης δεν πέθανε νωρίς.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

επεράσαμε όμορφα (τα μέτρα)

Τις τελευταίες εβδομάδες πέρασα πολύ όμορφα ενώ πέρναγαν τα μέτρα. Γιατί συνειδητοποίησα πως το παν στην ζωή δεν είναι τα λεφτά, οπότε με τις νέες μειώσεις θα επικεντρώσουμε όλοι στα υπόλοιπα. Αν κάθε εξάμηνο σου κόβουν κι ένα κομμάτι από το μισθό δε θα σκίζεσαι σα μαλάκας να γυαλίσεις στον προϊστάμενο για να πάρεις αύξηση. Το πιο σύντομο ανέκδοτο είναι το "ζήτησα αύξηση"
Από την άλλη με τις διαδοχικές πορείες είδα πολλούς φίλους, αν και γλίτωσα στο τσακ την πνευμονία την Τετάρτη στο Σύνταγμα. Πέρασα ακόμα καλύτερα όμως με την ομιλία του σαχλαμαρά για τον προϋπολογισμό. Αφού ξεκίνησε το σταντ απ με δηλώσεις του στιλ "κύριε τσίπρα είστε το παρελθόν" κορύφωσε την ερμηνεία του λέγοντας "μπαίνουμε στην ανάπτυξη", "βγαίνουμε στις αγορές", "μένουμε στην ευρώπη".
Ο ελληνικός λαός όμως δεν έχει χιούμορ και δε γέλασε παρά μόνο όταν αναφέρθηκε στον Λένιν. Η ειρωνεία είναι πως ο σαχλαμαράς μιλούσε σοβαρά και είχε και δίκιο! Το μυαλό του σαχλαμαρά μπορεί να συγκριθεί μόνο με του Λένιν. Είναι και τα δύο βαλσαμωμένα!

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

ασοκ-θασοκ-πασωκ-παστοκ

Κάποτε υπήρξε ένα μικρό κόμμα με μεγάλες προοπτικές, το Ανδρεϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα (ασοκ).  Το κόμμα αυτό εμφανίστηκε λίγο νωρίτερα από το νερό του καματερού αλλά είχε πιο θαυμαστές ιδιότητες, κυρίως λόγω της φυσιογνωμίας του ηγέτη του που επέτρεψαν σε κάθε καταπιεσμένο μικροαστό να θεωρήσει ότι με ένα ζιβάγκο και δυο φαβορίτες κάνει επανάσταση και γράφει ιστορία. Όσοι επί χούντας ανακάλυψαν το προ-πο με το ασοκ ανακάλυψαν τον κρυμμένο Τσε Γκεβάρα μέσα τους και μετά από εφτά χρόνια κλεισούρας τον έβγαλαν να πάρει αέρα, στην τοπική τους οργάνωση (ΤΟ), στην κλαδική (λέγεμε βύσμα) της δουλειάς τους, στο πράσινο καφενείο. Ο ανδρέας υπήρξε χαρισματικός σε τρία πράγματα. Είχε μεγάλη πέραση στις γυναίκες και στους μικροαστούς. Κυρίως όμως ήξερε να διαλέγει συνεργάτες. Ο κατσιφάρας (ο πιο έξυπνος από όλους) είχε διατυπώσει πολύ εύστοχα ότι αν ο ανδρέας δεν είχε κάνει υπουργούς τα στελέχη του δεν θα τα ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους. Άμα ο ανδρέας σε έβλεπε λίγο μουντό ή άχρωμο σε έπαιρνε δίπλα του κι ο ίδιος έδειχνε σινεμασκότ!
Έτσι σε λίγα χρόνια το ασόκ έγινε θασόκ (ΘΑ κάνουμε ΣΟσιαλισμό Κάποτε), πήρε την κυβέρνηση και οι πρασινοφρουροί κόψανε τις φαβορίτες κι από "επαναστάτες" γίνανε στελέχη. Στο κομοδίνο το "η ελλάδα ανήκει στους έλληνες" του ανδρέα αντικαταστάθηκε με το κλικ του κοτσόπουλου, (το κλικ το διαβάσανε κιόλας).
Κι όταν άρχισαν τα θα να μικραίνουν, ψήλωσε ξαφνικά ο σημίτης, το κλικ εκσυγχρονίστηκε κι έγινε νίτρο και τα στελέχη έγιναν χρηματιστές. Κι όπως κάποτε αποδείχτηκε φούσκα ο σοσιαλισμός τους, έτσι μια μέρα έσκασαν κι μετοχές τους. Και τότε το θασώκ για να συγκρατήσει όσους διαμαρτύρονταν έγινε πασώκ (ΠΑνελλήνιο ΣΩφρονιστικό Κίνημα). Εν τω μεταξύ ο ανδρέας μετά από τρία μπάι-πας, μια ανοιχτή καρδιά, δυο τρεις βαλβίδες και κάτι φίλτρα λαδιού αποφάσισε να αφήσει κάνα μόσχευμα για τους υπόλοιπους και την έκανε για τον παράδεισο αφήνοντας το λαό του μόνο και τον γιώργο ορφανό με μόνη του περιουσία το κόμμα.
Ο γιώργος, κλασικός απαίδευτος ελληνόπαις που κληρονομεί το μαγαζί του μπαμπά, αντί να ασχοληθεί με τη δουλειά το ρίχνει στα ταξίδια, κάνει παρέα κάτι περίεργους τύπους σαν τον στρος καν οι οποίοι τον πείθουν να τους πουλήσει τη χώρα. Κι επειδή στη χώρα βασικός μέτοχος ήταν για χρόνια το πασώκ, ο γιωργάκης το κάνει και μετά πουλάει το πασώκ στο μπένυ.
Ο μπένυ ήταν για πολλά χρόνια ο μπακαλόγατος του αντρέα που είχε βλέψεις στο μαγαζί και δεν καλόβλεπε το κληρονομικό δικαίωμα του γιωργάκη. Έτσι αφού δεν κατάφερε να πάρει πρώτος το μαγαζί άρχισε να διώχνει την πελατεία. Όχι ότι ο γιωργάκης θα την κράταγε αλλά ο μπένυ έκανε ότι μπορούσε. Έτσι ο γιωργάκης μια μέρα καβάλησε το κανό του κι έφυγε στα βουνά αφήνοντας τον μπένυ στο κατάστημα.
Όμως πλέον δεν πάταγε ψυχή κι ο αυτοκριτικός μπένυ που για τα κιλά του φτάει η βαρύτητα και ο Newton άρχιζε να τα βάζει με τους συνεργάτες του και τους πελάτες, μπλέκοντας βρισιές, απειλές και ψέμματα με αποτέλεσμα να διώξει και τους τελευταίους πιστούς. Οι λίγοι βουλευτές που του έχουν απομείνει στο πα-ΣΤΟΚ αφού ξεπουλήσουν τα ρετάλια της χώρας με το τρίτο μνημόνιο θα ψάλλουν με κατάνυξη το "δεύτε λάβετε τελευταίον διορισμόν"

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

μπένυ φυλακή ο Βαξεβάνης;

Στην ελλαδίτσα μπορεί να χρεοκοπήσουμε έξι φορές, να πεθάνουμε εφτά αλλά ο σουρεαλισμός θα ζει αιώνια. Ένα μήνα τώρα λέμε που έδωσε τη λίχτα ο μπένυ, που έχωσε το στικ ο παπαρωνσταντίνου και δικαστικός δεν κουνήθηκε από τη θέση του γιατί κάνουν λευκή απεργία για τις περικοπές του μισθού τους που θα φτάσει (για τους βλαμμένους των μονομελών που δικάζουν τις κλήσεις) κοντά στα 4.000 ευρώ. Ένα μήνα αναρωτιόμαστε ποιοι να είναι στη λίστα, ποιοι θέλουν να τους προφυλάξουν. Κι όταν ένας δημοσιογράφος τη βρήκε και πράττοντας το αυτονόητο τη δημοσίευσε, κινήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του.
Αν θέλουν να κάνουν πλακίτσα οι δικαστές να γράψουν κάνα μπλογκ και να αφήσουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό! Όχι τίποτε άλλο αλλά στενοχωρούν και τους φίλους μας τους γερμανούς πως δεν το σκεφτήκανε πρώτοι να μηνύσουν τον Σπίλμπεργκ για τη λίστα του Σίντλερ!
Από την άλλη σκέφτομαι πως τα κανάλια προσπαθούσαν να θάψουν το θέμα κι ένας δικαστής το έκανε πρώτο θέμα στο twitter (#freevaxevanis) και στα διεθνή μέσα. Ούτε ο Βαξεβάνης δε θα τα κατάφερνε έτσι!

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

η εορτή του μορίου

Όλες οι χώρες στας ευρώπας και αρκετές ανά τον κόσμον εορτάζουσι σε διάφορας ημερομηνίας την νικηφόρο έξοδόν τους από του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η ελλάς πρωτοτυπούσα εις τον αγώνα για το σουρεαλισμό γιορτάζει την είσοδό της και πλέον αυτού μία λέξη, το μόριο "όχι".
Το περήφανο όχι του μεταξά είναι βέβαια μια ιστορική πραγματικότητα τόσα αληθινή όσο και το κρυφό σχολειό στο υπόγειο της αγίας λαύρας. Όταν ο γκραμσι επισκέφτηκε το στρουμπουλό δικτάτορα εν τω μέσω της νυκτός αυτός αγουροξυπνημένος σαν άλλος κώστας παλαιολόγος του έιπε στα περσικά alors c'est la guerre που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει "δε μας χέζεις νυχτιάτικο, σάμπως εγώ θα πολεμήσω;" ο γκράμσι του είπε τότε αριβεντέτσι και πόσο θα του λείψει το γιουβέτσι, χωριστήκανε πολιτισμένα και από την επόμενη μέρα χιλιάδες νέα παιδιά από την ελλάδα και την ιταλία άρχισαν να σκοτώνονται στα βουνά της αλβανίας.
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά από την ιστορία και κυρίως από τα κιτς σκετς που όλοι με τραυματικό στρες έχουμε παίξει στα σχολικά μας χρόνια. Ο κασιδιάρης στον ύπνο του ακόμα απαγγέλει την ελληνοπούλα. Βέβαια στη συνέχεια έγινε του βουνού το πανυγήρι γιατί οι καλομαθημένοι ιταλοί στην πίνδο ανακάλυψαν το κρύο, τις χιονίστες και τις ψείρες ενώ οι έλληνες συνηθισμένοι από τέτοια τους πήραν στο κυνήγι μέσα στην αλβανία. Κυρίως όμως οι ιταλοί πληρώσαν την πειθαρχία τους σε ηλίθιους καραβανάδες ενώ οι έλληνες δικαιώθηκαν από την απειθαρχία τους στην ηττοπάθεια του γενικού επιτελείου. Στη συνέχεια μας επιτέθηκαν οι γερμανοί προς ανακούφιση του γενικού επιτελείου που καθόλη τη διάρκεια του πολέμου πεθάνανε στις συσκέψεις στη μεγάλη βρετανία (όχι τη χώρα, το ξενοδοχείο με τους μεγάλους καναπέδες και τα νόστιμα καναπεδάκια).  Έτσι υπογράψανε στα γρήγορα μια ανακωχή και πήγαν όλα σπίτια τους. Ή σχεδόν όλοι γιατί οι στρατηγοί κι αρκετοί πολιτικοί σχημάτισαν τις κυβερνήσεις των δοσιλόγων, ο βασιλεύς ακολούθησε τους εγγλέζους φίλους του για τσάι στη μέση ανατολή ενώ ο μεταξάς στο μεταξύ είχε βαρέθηκε τον πόλεμο και την έκανε για τον παράδεισο.  Εν τω μεταξύ πέρασε στην ιστορία για ένα όχι που δεν είπε ποτέ στο φασισμό. Τη βύθιση του "Έλλη" την έκανε γαργάρα πιο μεγάλη κι από το βατοπέδι ενώ ο μεγαλύτερος φασίστας στην ελλάδα ήταν ο ίδιος που θαύμαζε ανοικτά τον χίτλερ και το μουσολίνι, είχε οργανώσει φασιστικές οργανώσεις νεολαίας, εξόριζε βενιζελικούς και φυλάκιζε και βασάνιζε κομμουνιστές. Το καθεστώς του παρέδωσε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους στους γερμανούς κατακτητές και οι πιο πολλοί εκτελέστηκαν.
Κάποιοι άλλοι πάλι ελαφρόμυαλοι κι ιδεολόγοι ξεκίνησαν το αντάρτικο γιατί δεν είχαν καταλάβει πως οι γερμανοί είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας, πως οι πολιτικοί μας θα τα 'παιρναν από τη ζίμενς για να βουλιάξουν τη χώρα και πως η χρυσή αυγή θα γοήτευε μια μέρα το γαϊτάνο.
Σήμερα κάποιοι ψελλίζουν για φασιστικές παρελάσεις, πως ο αη-μήτσος της σαλονίκης δεν πολέμησε το 40 κλπ αλλά την ιστορική αλήθεια την κατασκευάζουν οι εξουσιάζοντες. Κι αυτοί που κυβέρνησαν τη χώρα μετά τον πόλεμο είναι η παράταξη του μεταξά και των δοσιλόγων. Εν τω μεταξύ 72 χρόνια μετά τα παιδάκια των ελλήνων (όπως το κοριτσάκι της φωτογραφίας) κουνάνε περήφανα στις παρελάσεις ελληνικές σημαίες μέιντ ιν τσάινα φτιαγμένες από άλλα παιδάκια της ηλικίας τους. Ίσως αυτός να είναι ο βαθύτερος συμβολισμός των ημερών μας.
Υ.Γ. Της παρτίδος σου η σημαία: Υβρεοπομπή, Φοίβος Δεληβοριάς Καταπληκτικό τραγούδι αλλά το youtube τον πίνει οπότε πατείστε το λινκ και καλή τύχη.
Υ.Γ.2 Τί να γράψει σήμερα κανείς για την Εθνική Αντίσταση την οποία πλέον δεν γιορτάζουμε ποτέ; Σήμερα γιορτάζουμε τη μνήμη των δοσιλόγων ανά την ελλάδα.

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

ω ναζί μου έαρ

Ξύπνησα το πρωί και άκουσα τη διαφήμιση του νέου δίσκου. Το κεφάλι μου βούιζε από το κρασί που είχα πιει το προηγούμενο βράδυ. Ένοιωθα σα να κοιμήθηκα οκτώβριο και να ξύπνησα το πάσχα! Κοίταξα το κινητό μου για να βεβαιωθώ και ήταν ακόμα οκτώβριος. Τότε γιατί έβγαλε σι-ντί ο πέτρος; αφού δεν είναι η εποχή του. Όμως διαβάζοντας αυτά που είπε προχθές η θεία αλήθεια μου αποκαλύφθηκε πίσω από τα σοφά λόγια. Ο πέτρος έβγαλε το σι-ντί πρόωρα για να προλάβει τους μαύρους που αδημονούν να του κλέψουν το πνευματικό του έργο. Είναι μεγάλο χτύπημα ενάντια στην πειρατεία γιατί τώρα οι πλανόδιοι θα αρκεστούν στα αζήτητα των υπόλοιπων καλλιτεχνών. Αν κάνουν αντίστοιχη κίνηση και τα ζουζούνια βλέπω συνωστισμό στα σύνορα από μετανάστες που θα επιστρέφουν στη χώρα τους.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Όταν χτίζαμε τους παρθενώνες...

Η φράση αυτή δεν ξέρω σε ποιον πρωταποδίδεται αλλά κρύβει όλη την αλήθεια για τη φυλή μας. Σε καιρούς δύσκολους πέφτει σε μένα ο κλήρος να σας ανεβάσω αγαπητοί φίλοι το ηθικό λέγοντας μερικά πράγματα για εμάς που όταν χτίζαμε παρθενώνες οι άλλοι τρώγανε βελανίδια.
Κάποιοι κακόβουλοι συριζαίοι (χορτοφάγοι και κοντά στα βελανίδια) θα πουν πως σε όλα τα μήκη και πλάτη του γνωστού κόσμου οι άνθρωποι καλλιεργούσαν τη γη, είχαν κτηνοτροφία και ως εκ τούτου δεν είχαν λόγους να τρώνε βελανίδια, πως τα βελανίδια δεν είναι θρεπτικά, πως δεν έχει βρεθεί είδος ανθρώπου να τρώει βελανίδια κλπ. Τους ξέρουμε όμως τι κουμάσια κι ανθέλληνες είναι. Είναι οι ίδιοι που πηγαίνουν σε παραστάσεις που λένε πως ο Χριστός δεν ήταν έλληνας, και πως είχε τσουτσούνι και όχι φωτοστέφανο.
Τέλος πάντων η φράση "οταν κτίζαμε παρθενώνες οι άλλοι τρώγαν βελανίδια" κρύβει πολλές αλήθειες.
Κατ' αρχήν δείχνει την ανωτερότητα του ελληνάρα. Υπεράνω χρόνου και φύσης. Τους παρθενώνες δεν τους έκτισαν κάποιοι άλλοι που έζησαν πριν 2500 χρόνια αλλά εμείς οι ίδιοι πριν 2500! χρόνια. Ναι ρε ανθέλληνες.  Ο ελληνάρας ποτέ δεν πεθαίνει! Όταν οι άλλοι άνθρωποι πεθαίνουν εμείς ξαναγεννιόμαστε πάλι ελληνάρες για να κληρονομήσουμε τους παρθενώνες, να μην πέσουν σε ξένα χέρια. Αυτό βέβαια από καρμική άποψη είναι λίγο αποτυχία και ξεφτίλα αλλά αυτά τα λένε οι βουδιστές που είναι χορτοφάγοι σαν τους συριζαίους.
Έπειτα οι ελληνάρες δεν κτίσαμε μόνο έναν παρθενώνα. Το λέει κι η φράση: "όταν κτίζαμε παρθενώνΕΣ". Ιστορικά υπάρχει κι παρθενώνας της μακρονήσου του αειμνήστου κανενόπουλου (αυτός ο κανενόπουλος το σηκώνει ένα ποστ από μόνος του, οπότε ας μην επεκταθούμε τώρα) που ήθελε να αναβιώσει ο καρατζαφύρερ αλλά τον πρόλαβε ο φον δέντριας για να μην τον προλάβει ο μιχαλοβλιάκος. Οι ελληνάρες λοιπόν χτίσαμε πολλούς παρθενώνες για να μην ξεμείνουμε αλλά και για να δώσουμε μερικούς στους ξένους. ένας από αυτούς είναι αυτός που χτίσαμε στο Νάσβιλ όταν πήγαμε εκεί με τον οδυσσέα και τον νεφελίμ βλακόπουλο, ο οποίος έχει και πάρκινγκ για αυτοκίνητα!
Θα ρωτήσει τότε ο αφελής ξένος ή ο εμπαθής ανθέλλην τί τους θέλαμε τόσους παρθενώνες. Κάποιοι βρωμιάρηδες αρχαιολόγοι θα πουν πως ο παρθενώνας ήταν αφιερωμένος στην παρθένα Αθηνά αλλά εμείς όλοι ξέρουμε πως στην ελλάδα παρθένα είναι μόνο η παναγία. Στην πραγματικότητα οι παρθενώνες ήταν αποθήκες για βελανίδια. Γι αυτό και χτίσαμε τόσους πολλούς, τους τιγκάραμε στο βελανίδι και από τότε τα αναμασάμε με την ησυχία μας.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Όταν έρχεται η φίλη μας

Αύριο είναι μεγάλη μέρα για τον ελληνισμό (μία ακόμα) γιατί υποδεχόμαστε την αγκελάριο κάγκελα που είναι φίλη μας και σύμμαχός μας. Σαν σύμμαχος έρχεται να επιθεωρήσει τους υποτελείς της στην τρόικα εσωτερικού οι οποίοι ετοιμάζουν ενθουσιώδη υποδοχή ανάλογη με αυτή των καραβανάδων όταν έρχεται ο στρατηγός για επιθεώρηση. Τα παπούτσια γυαλίστηκαν, τα κουμπιά στα σακάκια ράφτηκαν και το στουρνάρι του λόχου διοικήσεως το στείλαν αγγαρεία να μαζέψει λαχανάκια στις βρυξέλλες για να μην πει καμιά μαλακία και στενοχωρηθεί η κάγκελα και της κοπεί η όρεξη.
 Επειδή όμως οι στρατηγοί δεν μένουν στα γραφεία, η φίλη κάγκελα πρέπει να δει και στρατιώτες. για αυτό το λόγο θα παραταχθούν 10000 ματάδες, 5000 δελτάδες και άπειροι ρουφιάνοι με μπανάνες στη μέση.
Λόγω της στρατιωτικής παρελάσεως των παραπάνω θα διακοπεί η κυκλοφορία όλων τον οχημάτων στους δρόμους του κέντρου από Μαραθώνα ως την Πάρνηθα και από τον Πειραιά ως το Σχηματάρι. Παρεπιπτόντως θα απαγορευτεί και το περπάτημα και οι συνάθροιση αλλά όχι και η συγκέντρωση στο Σύνταγμα όσων θέλουν ένα αυτόγραφο από τη φίλη κάγκελα γιατί πάνω από όλα έχουμε δημοκρατία. Βέβαια όσοι επιχειρήσουν να φύγουν κάποια ώρα από Σύνταγμα θα συλλαμβάνονται γιατί θα βρεθούν αναγκαστικά στις απαγορευμένες ζώνες. Επειδή όσοι συλληφθούν αύριο δε θα χωρούν πουθενά θα δημιουργηθεί μια ειδική οικονομική ζώνη όπου θα τους στείλουν για καταναγκαστική εργασία.
Εν συνεχεία η κάγκελα θα απονείμει το σιδηρούν σταυρό του καλύτερου συνεργάτη στο φώφη κουβέλη για το νέο ντιζάιν με τις κόκκινες γραμμές στο μέγαρο μαξίμου . Ο ίδιος ερωτηθείς για την απαγόρευση των συγκεντρώσεων την ώρα της απονομής είπε πως "στη μνημάρ αντιμετωπίζουν την απαγόρευση με ευαισθησία"
(Φωτό αχρείου από παλιότερη βράβευση)

Άσχετο Υ.Γ. Μου την έχει σπάσει τρελά αυτή η μαλακία με τα άι-φον που κοτσάρονται σε όλα τα σάιτ. Μιλάμε για καραμπινάτη απάτη. Πέρα από τα λεφτά που τρώνε από τον κόσμο, γαμάνε και τα μπλογκ τα οποία αντίθετα από ότι πιστεύει ο κόσμος δεν έχουν καμία σχέση. Το κατάλαβα κι εγώ αργά όταν τις είδα και στα δικά μου ποστ. Κι εδώ μιλάμε για εκμετάλλευση πνευματικής περιουσίας του χειρίστου είδους. Κείμενα (καλά, κακά, χείριστα, δεν έχει σημασία) που δεν είναι για πούλημα γίνονται έρμαια κάποιων αλητήριων. Αλλά θα πάρω τα μέτρα μου. Κι επειδή αυτή την εποχή η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος ασχολείται με ζυμαρικά θα απευθυνθώ στο Μαμαλάκη!

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

πασταλιμπάν

Αν μη τι άλλο στην ελλάδα καυχιόμαστε για την ιστορική μας συνέχεια. Έτσι τώρα που και ο τουρισμός μας περνάει κρίση, (μεταξύ άλλων γιατί όσοι κόπτονται για την πτώση της κίνησης στην Ερμού όταν έχει πορείες έχουν φροντίσει να παρουσιάσουν τη χώρα διεθνώς σαν πεδίο μάχης της μέσης ανατολής), ήρθε η ώρα να επιστρατεύσουμε στις παραδοσιακές μας αξίες: μουζάκα, παστίτσιο. ούζο, ντι-εν-έι ντόπα and ώπα!
Οι πασταλιμπάν της ορθοφαγίας πέτυχαν τη σύλληψη νεαρού που διακωμωδούσε τους εκμεταλλευτές της θρησκείας. Ταυτόχρονα όμως διαφήμισαν την ελλάδα στα πέρατα του κόσμου κάνοντας γνωστό πως το παστίτσιο στη χώρα μας δεν είναι ένα απλό φαγητό είναι θρησκεία και κανείς δεν έχει δικαίωμα να τον διακωμωδεί και να τον ταυτίζει με κομπογιαννίτες ρασοφόρους και υστερικούς κωλόγερους που ελπίζουν να δουν την καταστροφή του κόσμου πριν από τη δική τους.

Υ.Γ. Όσοι έχετε τη χαρά να έχετε διαβάσει προηγούμενα ποστ μου (και ελπίζω να είστε χιλιάδες, πολλές χιλιάδες και γιατί όχι εκατομμύρια!) θα ξέρετε πως σε θέματα πίστης είμαι άτεγκτος (δεν ξέρω τί σημαίνει η λέξη αλλά πιστεύω ότι ταιριάζει!)
Υ.Γ.2: Και για το σωστό παστίτσιο μην ξεχνάτε...


Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Σουλεϊμάν ο τηλεοπρεπής

(Αγαπιτέ αντιρεσεία, σου στένο το παρακάτο μείλ γιατί μόνο εσί έχις το θάρος να το δημοσιέφσης!) 
Αγαπιτή σιμπατριότε
ι στιγμές για τιν πατρίδα είνε κρίσιμες, η προβολί του αντεθνικού σουλεϊμάν στο αιβρεοκάναλο του κηριακού ξεκίνησε. Ο κηριακού πίσο από το όνομα του κρίβι το αιβραηκό σάβατο. Στο σήρηαλ αφτό ηπάρχουν τρομερές ανωρθογραφήες. 
Καταρχήν δεν αναφέρουν πος ο αρχιστράτηγος του σουλειμάν ίταν έλιν! Το όνομα του ίταν γεντί πασάς που αποδηκνίοι την καταγογί του από το γεντί κουλέ. Ο ίδιος ο σουλεημάν ίχε νταντά από το μεσολλόγκη που του έδοσε και το όνομα του προς τημί του μεσολλογκητηκου σουφλιμά που έτρογε μηκρί.
Οι τούρκι αφού δεν κατόρθοσαν ποτέ να μας ιποτάκσουν με τα όπλα χρισημοπειούν τόρα τιν τηλεόρασι για να μας σαλόσουν. Ας αντησταθούμαι στη νέα τάξι πραγμάτον και στους τουρκοαιβρέους!
(Αγαπητέ φίλε, νιώθω πως τα παραπάνω λόγια γράφτηκαν από το χέρι μου στο πληκτρολόγιο μου. Δεν έχουμε συναντηθεί γιατί εγώ είμαι ένα πραγματικό πρόσωπο με ένα ψευδώνυμο. Εσύ είσαι η προσωποποίηση μια υπαρκτής άθλιας μάζας. Είσαι ο γνωστός μαλάκας που ψάχνει ένα νέο εθνικό σκοπό για να γεμίσει τη μίζερη ζωή του. Σε έχω δει να διαδηλώνεις για τη μακεδονία του αλέξανδρου, για τις ταυτότητες της ορθοδοξίας, τις ελληνικές μουνόψειρες στα γένεια του άνθιμου.
Σε έχω δει να αναμασάς τα τσιτάτα κάθε παρανοϊκού τηλεπλασιέ. Σε έχω δει να μουτζώνεις με  αρχαιοελληνική περηφάνεια και μετά να γυρνάς στο σπίτι ευχαριστημένος σαν νέος Νικηταράς. 
Σε είδα την ώρα που τα αφεντικά σου έκοβαν το μισθό και απέλυαν το διπλανό σου να κοιτάς με μίσος τον μετανάστη που καθάριζε τα τζάμια στο απέναντι φανάρι. Σε είδα στην ουρά για να αγοράσεις αποκωδικοποιητή αλλά δεν τον συνέδεσες σωστά. Βάλτον στο στόμα και μετά βάλε το δάκτυλο στην πρίζα μπας και πάρει μπροστά το ξερό σου.)

Υ.Γ. Εντάξει ψιλοαπάτη να στέλνω υποθετικά μέηλ στον εαυτό μου και να απαντώ κιόλας αλλά εδώ κοντζάμ σκάι εμφανίζει 120000 φόλουερς! 120000 άνθρωποι περιμένουν την επόμενη σοφία του πορδοσάλτε!
Υ.Γ.2 Οι ελληναράδες είναι σαν τις κατσαρίδες. Τρυπώνουν παντού και δεν μπορείς να τους διώξεις με τίποτα. Δε θα έμπαινα στον κόπο να ασχοληθώ με ένα σήριαλ αν δεν μου έρχονταν ένα μέηλ για υπογραφές μέσω μιας λίστας που απέχει μακράν ελληνοφροσύνης!

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

pasokosaurus

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες τα 40 χρόνια του πασώκ του χρόνου, θα εορταστούν στο μουσείο  Φυσικής Ιστορίας. Στους κόλπους του κινήματος έχει ξεσπάσει ωστόσο μεγάλη διαμάχη για την πτέρυγα. Οι μισοί θέλουν να πάνε στα απολιθώματα και οι άλλοι 23 στην αίθουσα με τα εκτρώματα. Ο σύριζα πάλι θα γιορτάσει τα 40 του πασώκ στη Χαριλάου Τρικούπη.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Αόρατη κόκκινη γραμμή

Μέσα στην κρίση μια παρέα ανθρώπων βάζει τα γυαλιά στο χόλιγουντ με μια ταινία δράσης που ήδη σπάει τα ταμεία στη γερμανία. Η ταινία είναι 100% ελληνική παραγωγή (πιστοποιημένη από το μιχαλοβλάκο) και λέγεται "Οι Επαναδιαπραγματευτές". Δυο μεταλλαγμένοι πολιτικοί  ο σαχλαμαράς κι ο μπένυ αναλαμβάνουν να σώσουν το καράβι "ελληνικός" που μπάζει δραχμές από παντού από τις τρύπες που ανοίγουν οι πράκτορες του σύριζα που βρίσκονται διάσπαρτοι στο πλοίο. Μοναδική ελπίδα να πιάσουν το "λιμάνι της καλής άντζελα" με μόνο πλοηγό την επαναδιαπραγμάτευση, χωρίς όμως να πατήσουν την αόρατη κόκκινη γραμμή. Γιατί αν συμβεί αυτό θα ξυπνήσει ο πιο σκληρός επαναδιαπραγματευτής της παρέας ο φώφης και τότε...η συνέχεια επι των ζωών μας.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

σκέψεις πάνω σε ένα τραγούδι

τι κακό με τις ρομαντικές ψυχές
να βλέπουν σκιές εκεί που δεν υπάρχουν σώματα
κι εσύ καλέ μου Γκίντερ να αναζητάς Αντιγόνες
εκεί που υπάρχουν μόνο κρέοντες
στις Θερμοπύλες τριακόσιοι εφιάλτες ζητούν διόδια
και ο προκρούστης βαφτίζει το κρεβάτι του "Θησέας"
γιατί τα έθνη τα παλιά
είναι σαν τους νεκρούς παππούδες μας που έλεγαν ωραίες ιστορίες
μα δε μπορούμε πια να κάτσουμε στα γόνατά τους

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Αμέτρητα Χρυσά Ολυμπιακά Μετάλλια για την Ελλάδα!!!

Η ελλάς αναγεννήθηκε έκανε τη ρελάνς λίγο μετά το νήμα και έσπασε το ρεκόρ μεταλλίων στην ολυμπιάδα του Λονδίνου! Σύμφωνα με αποκλειστικές ΜΟΥ! πληροφορίες το τελευταίο αγώνισμα των ολυμπιακών αγώνων δεν είναι ο μαραθώνιος αλλά τα 300 μέτρα έρπην που ολοκληρώνεται απόψε στην παναγία της Τήνου! Χιλιάδες συμμετέχοντες, έντονος συναγωνισμός, αμέτρητα χρυσά (όλα ελληνικά!) αμείωτο ενδιαφέρον.
Οι αθλητές ξεμπουκάρουν από το πλοίο "τήνος της παναγίας" και ανεβαίνουν μια απόσταση 300 μέτρων σε στάση τρόικα, στα τέσσερα κι όποιος σηκώσει κεφάλι αποκλείεται. Οι σημαντικές διαφορές με τα άλλα ολυμπικά αθλήματα δρόμου είναι οι εξής:
Γίνεται πάντα στη χώρα που το γέννησε. 
Οι αθλητές αποδίδουν καλύτερα μετά τα εξήντα (διαπιστωμένο!)
Γίνεται κάθε χρόνο
Οι αθλητές δεν παίρνουν αλλά δίνουν χρυσά μετάλλια!
Οι τρεις πρώτοι που θα τερματίσουν επιβραβεύονται με θαύματα από την παναγιά την παραπλανεύτρα.

(στη φωτογραφία η κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ με δεκαεφτά τάμματα, κίτσα βρωμοπορδίτσα)

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

για μια ευαισθησία ζούμε ρε γαμώτο (σας)

Είναι μέρες που έχω να διαβάσω κάτι για τι σοβαρότητα του φώφη κουβέλη, τη σύνεση ή την τιμιότητα, την υπεύθυνη αριστερά του και αρχίζω να ανησυχώ μήπως αυτή είναι μια επίθεση των μεγάλων συμφερόντων και των μμε εναντίον του. Αφού λοιπόν θυμίσω πόσο υπεύθυνο άτομο είναι, έντιμο και ηθικό να τονίσω τη θετική του συμβολή στην τρόικα εσωτερικού. Είναι πραγματικά μια αριστερή νότα ευθυμίας. Αν δεν ήταν ο κουβέλης η ναζιστικής έμπνευσης επιχείρηση-σκούπα του δέντρια  θα μπορούσε να λέγεται "νέα αυγή", "χρυσό άουσβιτσ" ή αναγεννημένος φοίνιξ" αλλά χάρη στην αριστερή ευαισθησία του φώφη κουβέλη λέγεται "Ξένιος Ζευς"!
Επιπλέον με το αρχαιοελληνικό όνομα εξασφαλίζει και τις ψήφους της χρυσής για να βγει πρόεδρος της δημοκρατίας από αυτή τη βουλή. (απαιτούνται 180 τσουτσέκια)
Σταθμός Λαρίσσης, Αύγουστος 2012, Αφετηρία
Αουσβιτσ, Τερματισμός

Υ.Γ. Φίλοι ελληναράδες, και ο χίτλερ κέρδισε τις εκλογές του 33 με ποσοστό μεγαλύτερο του σαχλαμαρά και είχε και ευρεία κοινωνική υποστήριξη. Αυτό δεν τον καθιστά λιγότερο κτήνος αλλά κάνει συνυπεύθυνους τα εκατομμύρια που τον στήριξαν και στην πορεία το πλήρωσαν ακριβά (μαζί και με τους λίγους που αντιστάθηκαν, δυστυχώς)
Υ.Γ.2 Ευτυχώς φίλοι ελληναράδες στην σύγχρονη εποχή δεν είστε τόσο πολλοί όσοι φαίνεστε αλλά χάρη και στα μμε δεν ακούγεται κανένας άλλος. Δείτε και το σημερινό απόσπασμα στο μέγκα (το επίσημο κανάλι σας)
Υ.Γ.3 Φίλοι ελληναράδες το "φίλοι" είναι ευφημισμός (ότι καταλάβετε)

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Μαρία

Η Μαρία είναι γύρω στα 50. Ήρθε στο Λονδίνο συστημένη να φυλάει μια ηλικιωμένη ελληνίδα κυρία. Αστή του Λονδίνου, μορφωμένη, ευχάριστη, καλοσυνάτη. Η κυρία Ελένη μιλάει τα αγγλικά σαν Αγγλίδα. Η Μαρία ξέρει ελάχιστες λέξεις αλλά μαθαίνει γρήγορα. Μένουν σε μια καλή γειτονιά, posh που θα λέγαν κι οι Εγγλέζοι. Παρακάτω μένει κι Λία με τον άντρα της το Θέμη. Είναι κι οι δυο γιατροί που δεν έβρισκαν δουλειά στην Ελλάδα. Η Μαρία καθάριζε κάποτε το σπίτι της μητέρας της Λίας στην Αθήνα. Έπεσε πάνω της μια μέρα στο δρόμο. Η Λία δεν μπορούσε να το πιστέψει. Ήπιανε καφέ και είπανε τα νέα τους και κυρίως τα νέα της Μαρίας, πως δεν έβρισκε δουλειά πουθενά και πως μέσω γνωστών βρήκε αυτή τη δουλειά στο Λονδίνο και πόσο τυχερή ήταν που τόσος κόσμος υποφέρει μήνες στην Ελλάδα κι αυτή βρήκε γρήγορα την κυρία Ελένη που ήταν καλός άνθρωπος χωρίς ιδιοτροπίες. Η Λία κυρίως άκουγε, άλλωστε η Μαρία μάθαινε τα νέα της όσο ήταν στην Ελλάδα.

Η Μαρία είναι γύρω στα σαράντα. Στο διαμέρισμά της ακούγονται τα αυτοκίνητα της Αχαρνών. Ένα μέτρο πιο πάνω από το δρόμο είναι η γκαρσονιέρα. Τα πράγματά της τακτοποιημένα για να μην πιάνουν χώρο. Σε ένα ράφι βιβλία μαθηματικών. Το μόνο σκονισμένο μέρος σε όλο το σπίτι. Τα κοιτάζει αλλά δεν έχει δύναμη να τα ανοίξει. Γυρίζει τόσο κουρασμένη από τη δουλειά.

Η Μαρία είναι σαράντα. Χτες είχε γενέθλια. Αλλά σε αυτή τη χώρα δεν έχει μέλλον. Μαζεύει τα πραγματά της. Μια βαλίτσα ρούχα και μια μικρότερη με λίγα βιβλία και προσωπικά αντικείμενα. Και μια φωτογραφία της κόρης της από τη σχολική εκδρομή. Φέτος θα ξεκινήσει στο πανεπιστήμιο να σπουδάζει Οικονομικά. Η Μαρία θα φύγει να δουλέψει για να μπορέσει να την σπουδάσει. Δεν ξέρει Ελληνικά αλλά μαθαίνει γρήγορα όπως όλοι οι δίγλωσσοι. Η Μαρία μιλάει ρουμανικά και ρωσικά όπως όλοι οι Μολβαδοί. Μέσα στη βαλίτσα της στριμώχνει και τα βιβλία των μαθηματικών. Αυτά που δίδασκε μέχρι να την απολύσουν από το σχολείο. Ίσως της χρειαστούν στην Ελλάδα, όταν μάθει τη γλώσσα καλά. Στην Ελλάδα, το λένε όλοι, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

προγαμματικές δηλώσεις


Αυτή την ώρα ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει στις προγραμματικές του δηλώσεις ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να συνεχίσει να κάνει αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ. Άντε μετά να πεις πως δε βλέπει μπροστά και μάλιστα με ένα μάτι. Η απορία μου είναι η εξής: Την ψευτομαγκιά με το τσαμπουκαλέ βλέμμα την είχε πάντα ο αντωνάκης ή του έμεινε από την εγχείρηση;
Ο φώφης κουρέλης από το κουκουέ εσωτερικού κατέληξε στην τρόικα εσωτερικού. Ήσυχος και εσωστρεφής. Ο καλύτερος τύπος ταμία.

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Έλα να κυβερνηθούμε ντάρλινγκ!

Τελικά επικράτησαν οι τολμηροί! Μπορεί να σας φαίνεται απίστευτο αλλά η πιο ασφαλής επιλογή για τους ανασφαλείς, μικροκαταθέτες, μικροϊδιοκτήτες, μικρομούτσουνους κλπ θα ήταν να ψηφίσουνε σύριζα! Τώρα τα τσιράκια της μέρκελ είναι σίγουρο πως θα εμβαθύνουν τη χρεοκοπία και σε λίγο καιρό η αριστερή κυβέρνηση που αρνηθήκαμε στην κάλπη θα έρθει καλπάζοντας από τους δρόμους. Όσοι ψήφισαν παραμονή στα λιμνάζοντα νερά της διαφθοράς, της μίζενς, του βατοπεδίου ας μην γελιώνται, στην ουσία ψήφισαν εξέγερση! Αυτός είναι και ο πρώτος λόγος για τον οποίο χαίρομαι με την νέα κυβέρνηση. Υπάρχουν όμως και άλλοι:
Αν έβγαινε πρώτο κόμμα ο σύριζα, θα έπρεπε οι αριστεροί, αναρχικοί κλπ να επαναπροσδιορίσουμε τις επόμενες κινήσεις μας στο δρόμο, τις απεργίες κλπ. Και τώρα πρέπει να το κάνουμε αλλά...μετά τα μπάνια. Ας καίγεται ο κώλος του σαχλαμαρά. Εγώ θα δροσίζομαι σε μια παραλία και θα γεμίζω τις μπαταρίες μου για το φθινόπωρο.
Ο τσίπας και οι σύντροφοι του σύριζα παρά τα όσα τους σέρνουμε δεν μπορούν να συγκριθούν με τους καραγκιόζηδες των άλλων κομμάτων. Τί θα έγραφα τότε ο φτωχός χαλιτέχνης; Για το σακάκι του Λαφαζάνη; Τώρα το υλικό παραμένει πλούσιο. Δεν προλάβανε να ορκιστούνε κι έβγαλαν τα μάτια τους. Κυριολεκτικά!
 Μετά την παρατεταμένη μεσωεκλογική ακυβερνησία, την μοναδική περίοδο τα τελευταία χρόνια που δεν μπήκαν νέοι φόροι, δεν πήρε το πρωτάθλημα στο μπάσκετ ο παναθηναϊκός, δεν καθυστέρησε η δόση μας έχουμε μια κυβέρνηση ότι κοντύτερο σε αυτή. Πρωθυπουργός που τυφλώνεται, υπουργοί που παραιτούνται δυο μέρες μετά την ορκωμοσία τους αλλά χάνουν το ρεκόρ γκίνες από τον υπουργό οικονομικών που παραιτείται πριν ορκιστεί επικαλούμενος συμπτώματα εγκυμοσύνης. Επιπλέον έχουμε τη μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία της χώρας μας στη σύνοδο κορυφής. Κανένας δεν ασχολείται μαζί μας αλλά παίρνονται για πρώτη φορά αποφάσεις συναινετικές ως προς τα προβλήματα του Νότου. Η νέα κυβέρνηση έκανε την καλύτερη διπλωτική κίνηση. Δεν εκπροσωπήθηκε κι έτσι στη σύνοδο δεν υπήρχε κανείς για να μας πουλήσει!
Βέβαια τα πιο ενδιαφέροντα θα τα ζήσουμε με τις διεργασίες στη εσωτερικό των κομμάτων της κυβέρνησης. Τύφλα να έχουν τα τουρκικά σήριαλ.
Η νέα διαπραγμάτευση έχει μαζέψει περισσότερες συνιστώσες κι από τον σύριζα. Υποστηρικτές του πρώτου αλλά όχι του δευτέρου μνημονίου, υποστηρικτές του δευτέρου αλλά όχι του πρώτου, υποστηρικτές και των δύο, διαφωνούντες και με τα δύο, κεντροδεξιοί, θατσερικοί, φασίστες, δραχμοφοβικοί, κι ευρωλάγνοι είναι πιο δύσκολο να συνεννοηθούν από ότι οι Σταρκς με τους Λάννιστερς στο Game of Thrones.

Στη μνημάρ από την άλλη χωρίζονται σε δύο ιδεολογικά ρεύματα. Αυτοί που πήραν καρέκλα κι αυτοί σαν τον χατζηαβατοσωκράτη που δεν πήραν και μείναν όρθιοι. Οι δεύτεροι χωριζονται σε αυτούς που φεύγουν και σε αυτούς που το σκέφτονται.
Στο πασώκ μπορεί να κινδυνεύουν να τους κόψουν το ρεύμα από τα χρέη που έχουν αλλά από ρεύματα να φαν κι οι κότες. Όλοι οι πασώκοι κινούνται μες τα ρεύματα σαν τις πέστροφες και αλλάζουν θέσεις (μεταξύ τους) χωρίς περιστροφές. Η μεγάλη τρίπλα πάντως αγαπούλες είναι που ο μπένυ θα αλλάξει το όνομα. Εκτός από το Νέο Πανιώνιο, τη Νέα Καβάλα, το νέο ΠΑΣ Γιάννενα, θα έχουμε και το νέο πασώκ. Μόνο που στις ομάδες η κομπίνα ήταν να σβήσουν τα χρέη. Εδώ τα πράγματα είναι πιο επιστημονικά. Τα λεφτά, κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρά, όχι μόνο θα χαθούν για το κράτος, που τόσο πιστά το πασώκ υπηρέτησε (Αρετούλα ποιο είναι εδώ το υποκείμενο;) αλλά θα χρεωθούν στην Αγροτική Τράπεζα και θα τη βουλιάξουν κάνοντας το ξεπούλημά της πιο εύκολο. Επιπλέον ο μπένυ με τις παπαριές περι επανίδρυσης θα πετάξει απέξω κι όλους τους εν δυνάμει δελφίνους.
Το πασώκ έχει κι άλλη μια πρωτοτυπία. Πρέπει (εκτός φυσικά του σύριζα) να είναι το μόνο κόμμα στην ελλάδα που οι υπάλληλοί του ψηφίσαν σύριζα! Αν ψηφίσαν πασώκ καλά κάνουν και τους έχουν απλήρωτους. Κλείσανε λέει και τις αίθουσες με τα τζακούζια και τις σάουνες για να μην προκαλούνται οι υπάλληλοι. Εγώ θα πρότεινα στο μπένυ να τους εκμεταλευτεί δημιουγικά αυτούς τους χώρους. Στη σάουνα να κάνουν τις μεγάλες τους συγκεντρώσεις και στο τζακούζι τα συνέδρια. 

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Μ' όποιο γάιδαρο καθίσεις τέτοιο σαμαρά θα βγάλεις


Έναν όμορφο ιππότη ονειρεύοταν η ελλάς
μα στης κυριακής την κάλπη της εβγήκε σαμαράς

Κάθονται κι αναρωτιούνται με των εκλογών το χάλι
οι σύντροφοι και όλο ξύνουν το μαρξιστικό κεφάλι

η εκτίμηση η δικιά μου, άκομψη και δίχως χάρη:
τα υπερήλικα γαϊδούρια συνηθίσαν στο σαμάρι.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

δυο καρδιές σε ένα πόδι

(ένα κείμενο με υψηλό συναισθηματικό φορτίο και χαμηλή συνοχή)
Πολλοί φίλοι έχουν αρχίσει εδώ και μέρες να εξηγούν αριστερά κι αριστερότερα την επιλογή τους να ψηφίσουν σύριζα στις μεθαυριανές εκλογές. Ομολογώ πως με ενοχλεί όχι η επιλογή τους αλλά η απολογητική διάθεση από τη μια και από την άλλη μια λανθάνουσα προσπάθεια επιρροής. Οι άνθρωποι στους οποίους απευθύνονται δεν λειτουργούν με πρότυπα. Έχουν κάνει τις επιλογές τους με βαριά καρδιά και πολλή  ανησυχία. Είναι μεγάλη η αντίφαση του αριστερού που στο χέρι κρατά ένα ψηφοδέλτιο.
Τελευταίος προστέθηκε ένας άνθρωπος που εκτιμώ και (κυρίως) αγαπώ ιδιαίτερα από την εποχή που ήταν πρωτοετής φοιτητής με αραιά γενάκια και τίποτα δεν προμήνυε πως θα γινόταν διάσημος,  ο Στάθης Δρογώσης. Το κείμενό του μου άρεσε πολύ, ίσως γιατί έχουμε κάνει ατελείωτες συζητήσεις ψάχνοντας να βρούμε παλιότερα, μια υπέροχη παρέα νέων ανθρώπων, τί μας ταιριάζει, ακροβατώντας ανάμεσα στο ρεαλισμό, την ουτοπία και τον ουμανισμό. Σήμερα η παρέα αυτή, του Στάθη, της Ζωής, του Γιώργου, του Νίκου, της Τασούλας, του Ζώη, του Δημήτρη, της Ειρήνης του Τάσου μετά από ένα σκόρπισμα χρόνων μαζεύεται ξανά και ξανά από το 2008 και μετά σε όλες τις μεγάλες πορείες και τις απεργίες για να ξανασκορπίσει στις ολοένα και μικρότερες περιόδους της νηνεμίας. Όμως ξαναγυρνώντας στο κείμενο του Στάθη θεωρώ ότι αυτό δημοσιεύτηκε σε λάθος χρόνο και απευθύνθηκε σε μεγαλύτερο κοινό (άθελά του) από αυτό που στόχευε.
Λίγες ώρες πριν τις σημαντικότερες εκλογές στη ζωή μου (κρίνοντας από το πρωτόγνωρο άγχος μου για το αποτέλεσμα) ο νους μου γυρνά διαρκώς στον Πάνο Τζαβέλα. Τον αγέρωχο αντάρτη, τραγουδιστή, ροκά με όλη τη σημασία της λέξης. Τον Πάνο τον πρωταντίκρυσα σε ένα γλέντι στο Φυσικό. Ρεμπέντικα κι αντάρτικα με τη βροντερή του φωνή και την κυριαρχική του παρουσία. Δίπλα του η Νατάσα, πιστή σύντροφος στη ζωή και στο τραγούδι, αδύνατη κι ευγενική σαν κοριτσάκι, λες και ο χρόνος δεν είχε κυλίσει από τότε που τον πρωτοπλησίασε. Μα και ο ίδιος κοντά στα ογδόντα του τότε έμοιαζε βαριά εξηντάρης. Τα μαλλιά του πυκνά και τα έπιανε με τα χοντρά κοκκάλινα γυαλιά του. Κι ενώ το γλέντι ήταν στο αποκορύφωμά του μια παρέα "αναρχικών" που έφυγε από το πάρτι του Μαθηματικού άρχιζε να τσαμπουκαλεύεται και να απειλεί να μας κάψει. Αποφασίσουμε να φύγουμε, χωρίς προκλήσεις. Πήρα την κιθάρα του και την κουβάλησα με δέος ως το αυτοκίνητο. Κι ενώ προσπαθούσε να βολευτεί στο κάθισμα γύρισε με πίκρα και μας είπε: "Εδώ μας γαμάει ο καπιταλισμός κι εμείς ασχολούμαστε με μαλακίες".
Εκείνο το βράδυ έχασα την ευκαιρία να μιλήσω σε ένα παιδικό μου μύθο αλλά τελικά αυτή ξαναεμφανίστηκε λίγο αργότερα σε ένα φεστιβάλ των Αναιρέσεων όταν μετά τη συναυλία του έκατσε στο τραπέζι του Λουκά και του Μάνου από το Φυσικό με τους οποίους είχε πιάσει φιλίες. Από κοντά κι εγώ σε μια γωνία να μετράω τις λέξεις αλλά μέχρι να βρω τις κατάλληλες ο Πάνος χαιρέτησε κι έφυγε.
Πέντε-έξι χρόνια αργότερα κάποιος γνωστός, έκανε εγκαίνια σε κάτι ανάμεσα από μουσική σκηνή, μεζεδοπωλείο, χώρο έκφρασης και συνάντησης παλιών ρηγάδων. (Οι παλιοί ρηγάδες είναι καλή παρέα μετά από μερικά ποτηράκια). Και ξάφνου η Έλενα με σκουντά και μου λέει "μόλις μπήκε ο Τζαβέλας, πάμε να του μιλήσουμε;" Τρίτη κι αποφασιστική. Μαζί του φυσικά η Νατάσα. Μιλήσαμε αρκετά και ανταλλάξαμε και τηλέφωνα! Εγώ πέταγα από τη χαρά μου αλλά όταν του είπα πως δεν έβρισκα το βιβλίο του και μου είπε πως έχει ένα στο αυτοκίνητο νόμισα πως ονειρευόμουνα. Το πήρε στα χέρια και με μια ιδιαίτερη καλλιγραφία έγραψε:
"Στην ΄Ελενα και τον Α-Τ ευχές για ένα καλύτερο κόσμο"
Τα χέρια του Μόζες όταν κράταγε τις δέκα εντολές σε πεντελικό μάρμαρο πρέπει να έτρεμαν λιγότερο από τα δικά μου με το βιβλίο όλο το βράδυ. Με τον Πάνο βρεθήκαμε άλλη μια φορά, στην κηδεία μιας αγαπημένης θείας της Έλενας που τραγούδαγε παλιά στο συγκρότημά του. Με τη Νατάσα αρκετές φορές, όταν τραγούδαγε στο μπαράκι του Βασίλη κι αλλού. Έμαθα τον άτυχο θάνατό του από τις ειδήσεις. Αλλά τραγουδάμε συχνά τα τραγούδια του κι αισθανόμαστε τυχεροί που για λίγο ακουμπήσαμε σε αυτόν το γίγαντα.
Είναι λίγες ώρες πριν τις σημαντικότερες εκλογές στη ζωή μου, ο νους μου γυρνά διαρκώς στον Πάνο Τζαβέλα. Είναι που αναμετρώμαστε σε λίγες ώρες με τους παντελήδες!

Υ.Γ. Αύριο δεν ξέρω αν το αποτέλεσμα θα είναι αυτό που περιμένουμε. Το σίγουρο είναι πως αύριο αρχίζει μια καινούρια μέρα έτσι κι αλλιώς. Μια νέα απαρχή κινητοποιήσεων κι αγώνων. Εμείς ξεχωρίζουμε από τους παντελήδες γιατί ούτε βολευόμαστε ούτε τα παρατάμε. Το λέει και το τραγούδι:



Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

α μπε μπα μπλομ του κιθε μπλόμ πογκρόμ!

Μου αρέσει η παιδική αφέλεια. δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο από τα παιδιά που παίζουν σε μία πλατεία. Αν αφεθείς λίγο θα παρατηρήσεις έναν κόσμο με τους δικούς του κανόνες πολύ πιο απλό από το δικό μας.
Από τα παιδικά μου χρόνια δεν έχω έντονες αναμνήσεις, έχω όμως πολλές όμορφες από τα εφηβικά μου χρόνια όταν οικογενειακώς βρεθήκαμε σε μια από τις πιο όμορφες ελληνικές επαρχιακές πόλεις, τα Γιάννενα. Ήταν μια πόλη ιδανική για μαθητές, σε αντίθεση με την Αθήνα. Τα σχολείο ήταν δέκα λεπτά περπάτημα από το σπίτι μας γιατί μέναμε μακρυά. Η επιστροφή όμως κράταγε καμιά ώρα. Ξεκινούσαμε μπουλούκια από το σχολειο και αφήναμε έναν ένα στο σπίτι του με την απαραίτητη στάση για κουβέντα. Τα θέματα ήταν ποιος και αρέσει σε ποια και το αντίστροφό, ποιος μάζεψε τις περισσότερες χυλόπιτες (είχα μεγάλη επιτυχία στο σπορ!), ποιο είναι το επόμενο πάρτι. Ενίοτε συζητούσαμε και για πολιτική. Όλοι είμαστε πασώκ ή νουδού και κάνα δυο κκε και τους κοιτούσαμε με απορία. Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί κκε και όχι πασόκ (εγώ τότε ήμουνα πασοκάκι). Η φίλη μου η Αναστασία προσπαθούσε να μας εξηγήσει αλλά δεν το έπιανα. Κι ο Τάσος δεν είχε εκδηλωθεί ακόμα. Και η Μαρία η αναρχικιά μας φαινόταν πολύ μυστήριο φρούτο αλλά πολύ χαβαλές στα υπόλοιπα και την συγχωρούσαμε. Το μόνο που δεν μπορούσαμε να δεχτούμε είναι οι χρυσαυγίτες. Δεν ξέραμε κανέναν αλλά σε όλους το άκουσμα της χρυσής αυγής προκαλούσε φρίκη.
Η χρυσή αυγή ήταν τότε κάτι περιθωριακό και μακρινό, κάποιοι περίεργοι νοσταλγοί του χίτλερ στη αθήνα. Νοσταλγοί του απόλυτου κακού. Σε μια εποχή που μόλις άρχιζαν να έρχονται οι πρώτοι Αλβανοί, ξέραμε τί αντιπροσώπευαν οι χρυσαυγίτες παρόλο που δεν ήταν ποτέ είδηση τα ρατσιστικά εγκλήματα στο δελτίο ειδήσεων. Κι είχαμε και κάτι ντόπια φρούτα παρεκκλησιαστικά στην περιοχή, τη "σφεβα" που μιλούσαν για την ελληνική βόρειο ήπειρο και τους χρηματοδοτούσε ο τραγόπαπας που δέσποζε τότε στην Κόνιτσα. Αλλά δεν βλέπαμε τα μούτρα τους παρά μόνο τα συνθήματα στους τοίχους. Γιατί το να είσαι φασίστας, χρυσαυγίτης, ρατσιστής ήταν τότε ντροπή.
Περνώντας τα χρόνια η παρέα σκόρπισε, φύγαμε για σπουδές, πονηρέψαμε, αλλάξαμε απόψεις, αποκτήσαμε ιδεολογίες, πτυχία υποχρεώσεις και χάσαμε ο ένας τον άλλον και (εκ των πραγμάτων) την νεανική μας αφέλεια.
Όσο όμορφη είναι η αφέλεια στα παιδιά τόσο αποκρουστική είναι η προσποιητή αφέλεια στους μεγάλους. Ας ευχηθούμε "καλημέρα σε όσους ξαφνιάζονται από τις ακροδεξιές εκδηλώσεις πολιτών. Τουλάχιστον, είχαν καλά όνειρα" έγραψε χτες στο twitter ο πάσχων μαντραβέλης" φέρνοντάς με στη δύσκολή θέση να συμφωνήσω λιγάκι μαζί του.
Αν σε μια εποχή χωρίς μετανάστες μια παρέα απολίτικων εφήβων μιας επαρχιακής πόλης γνώριζε για τους χρυσαυγίτες στη σημερινή εποχή το να θεωρούμε πως όσοι τους ψήφιζαν δεν γνώριζαν είναι σαν να εκπλησσόμαστε που ο πάπας μένει στη Ρώμη. Η αριστερά έχει μεγάλες ευθύνες γιατί άφησε χώρο να αναπτυχθούν οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιλήψεις αλλά ως εκεί. Όσοι ψήφισαν την χρυσή αυγή έκαναν μια συνειδητή επιλογή. Μια επιλογή που στις μέρες ένα πλέγμα παραγόντων βοήθησαν να γίνει πιο εύκολη.
Η συνειδητή υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών από το επίσημο κράτος και η παράδοσή τους στις μαφίες της νύχτας.
Η τρομακτική έκρηξη της ανεργίας στους νέους.
Τα τρομολαγνικά δελτία ειδήσεων που ξεκινούσαν με το "ο Αλβανός φονιάς" ή "ο αλλοδαπός εγκληματίας" εδώ και είκοσι χρόνια.
(τραγούδι του 1993, αφιερωμένο στους έκπληκτους του 2012)
Η απενοχοποίηση των ρατσιστικών και εθνικιστικών απόψεων με την ανακήρυξη του χουντικού καρατζαφύρερ σε θεσμικού παράγοντα, αρχικά από τα μίντια και στη συνέχεια από το πασώκ και τη νέα δημαγωγία. Η υπουργοποίηση του τσεκουράκη βορίδη το επιστέγασμα. Στο ίδιο κλίμα και "η ταύτιση των δύο άκρων" από το φιλομνημονικό τύπο. Πρωταθλητής στο σπορ ο πάσχων μαντραβέλης ο οποίος σήμερα φυσικά δεν μπορεί να εκπλαγεί από κάτι που τροφοδότησε.
Η ρατσιστική ρητορεία και πρακτική του επίσημου κράτους απέναντι στους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους, τις διάφορες εθνικές ή κοινωνικές μειονότητες, τα θύματα της κρίσης κλπ. Οι οροθετικές τοξικομανείς λίγες μέρες πριν τις εκλογές το τελευταίο παράδειγμα.

Έτσι κάποιος σήμερα μπορεί ποιο άνετα να ταυτιστεί με τη χρυσή αυγή. Αυτά που πρεσβεύει η ναζιστική ομάδα δεν είναι πλέον στο περιθώριο αλλά στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας. Ο μικροφασιστάκος βγήκε από το στενό κουστούμι του δικομματισμού που στήριζε τόσα χρόνια και μπορεί να δηλώνει περήφανος στη γειτονιά του ότι θα ψηφίσει χρυσαυγίτες "για να τιμωρήσει το πολιτικό σύστημα". 
Το 2013 δεν μπορεί να μην έχει πάρει το αυτί κάποιου για τις σχέσεις της αστυνομίας με τους χρυσαυγίτες. Για το πως χρησιμοποιούνται άλλοτε ως εμπροσθοφυλακή σε επιθέσεις ενάντια αναρχικών καταλήψεων, άλλοτε ως νυχτερινοί κομάντο σε σπίτια μεταναστών, άλλοτε ως μαχαιροβγάλτες απέναντι σε μετανάστες και αριστερούς. Μόνο κάποιος που έλειπε 15 χρόνια σε διαστημικό σταθμό μπορεί να μην άκουσε ποτέ για την απόπειρα δολοφονίας του Δημήτρη Κουσουρή το 1998 και όσα ακολούθησαν ως το εφετείο που έγινε μόλις πριν δυο-τρία χρόνια.
Όσοι ψήφισαν χρυσή αυγή στις εκλογές του Μαΐου δεν παραπλανήθηκαν, δεν το έκαναν "για χαβαλέ" όπως υποστηρίζουν αρκετοί φίλοι μου. Ξέραν ότι ψήφισαν μαχαιροβγάλτες και το έκαναν από τυφλό ρατσιστικό μίσος. Την ώρα του φόνου γυρίζουν το κεφάλι αλλού. Όπως ξέραν και τα εκατομμύρια γερμανοί φιλοναζί για τη νύχτα των κρυστάλλων και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Είναι το ίδιο υπεύθυνοι με τις δυνάμεις κρούσεις της ναζιστικής οργάνωσης αλλά πιο υποκριτές. 
Το πιο υποκριτικό όμως είναι ο θρήνος όλων για των κομμάτων και των καναλιών για το χαστούκι στην κανέλλη. Παρά την δυσφορία που νιώθω για τις εθνορθοδοξοκομμουνιστικές της απόψεις δεν μπορώ να χαρώ που τη χαστούκισε ο φασίστας αλλά από τους ανθρώπους που μαχαιρώνουν καθημερινά κόσμο, αυτό τους πείραξε; Μήπως αυτός ο διυλισμός είναι ο πυρήνας του μιντιακού φασισμού;

Υ.Γ. Λίγα λεπτά αφότου τελείωσα το παραπάνω σύντομο σχόλιο ανακάλυψα πως ο φίλος μου ο carophotodiario λίγες ώρες πριν τα λέει πιο σταράτα!

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Η προεκλογική κίνηση των κομμάτων

Επιστροφή στα έγκυρα ρεπορτάζ μου. Σύμφωνα με τις καραδιασταυρωμένες ιαματικές πηγές μου οδεύοντας προς την κάλπη τα κόμματα έχουν διαμορφώσει τις παρακάτω (δε γίνεται) στρατηγικές.
Ο αντωνάκης σαχλαμαράς θα συνεχίσει την κεντροδεξιά επέκταση ανακοινώνοντας τις υποψηφιότητες του χουντικού δολοφόνου ντερτιλή και του ακτιβιστη της παράταξης γκοτζαμάνη ενώ σε ομιλία του προς 200 υπερήλικες της δημοκρατικής μεσσηνίας ψάρεψε για τις λίστες του δύο χίτες, ένα μαυραγορίτη και τρεις καταδότες. "Μόνο με τη συστράτευση όλων θα μείνουμε στην ευρώπη και θα συντρίψουμε τους εαμοβούλγαρους" τόνισε στην ομιλία του κάνοντας τις μασέλες των παρευρισκομένων να τρίξουν από συγκίνηση.

Ο πρόεδρος του σύριζα μετά την πορτογαλία, τη γερμανία και συνεχίζει την προεκλογική του εκστρατεία σε κούβα, νικαράγουα και βενεζουέλα όπου ο σύριζα είναι πρώτο κόμμα και ο κόσμος  τον δέχεται με φρενήρη ενθουσιασμό. Ο αλέξης όπως είναι διεθνώς γνωστός ο τσίπας δεν θα συναντηθεί τελικά με το Λένιν στο μαυσωλείο του αλλά θα επιστρέψει στην ελλάδα για να δει τον κουβέλη και να του ζητήσει στήριξη. Αν τα καταφέρει  θα είναι μετά παιχνιδάκι να πειστεί η μέρκελ να πάρει πίσω το μνημόνιο.
(Διεθνές μπεστ σέλερ το πρόγραμμα του σύριζα)

Πάμε τώρα στα μικρά κόμματα (σόρυ Θοδωρή!)
Ο μπένυ μετά τις κακίες που γράφτηκαν για την συγκέντρωσή του το Μάιο στην πλατεία συντάγματος αποφάσισε να δώσει την κεντρική του ομιλία στην καπνικαρέα. Αν είναι και ανοιχτά τα μαγαζιά όλο και κάποιος θα περάσει. Για τους πιο ζωηρούς υποστηρικτές του βαγγέλη θα υπάρχουν καθίσματα. 

Στο τέλος της συγκέντρωσης θα τραγουδήσει ο διονύσης σαβουρόπουλος καλώντας τον κόσμο να στηρίζει το μνημόνιο.
O φώφης κουβέλις μιλάει αυτή την ώρα στη λάρισσα και όλοι ελπίζουν να έχει τελειώσει μέχρι τις εκλογές και κυρίως να καταφέρει να πει κάτι που θα βγάζει νόημα. Τελευταία δήλωση σχετικά με το κάλεσμα του αλέξη είναι "θα πάμε αλλά δεν είναι σίγουρο πως θα συναντηθούμε". Τέλος είπε πως ξεκάθαρη θέση της δημάρ είναι "μέσα στο ευρώ αλλά να είναι να βγούμε να μας μείνει τουλάχιστο το μνημόνιο"

Η χρυσή αυγή ανακοίνωσε τις επόμενες συγκεντρώσεις της στις μεγάλες ελληνικές πόλεις. Θα ακολουθήσουν ξυλοδαρμοί μεταναστών και άλλα καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο τζίμερος στο πολιτικό του ημίωρο στο θέμο αναναστασιάδη πρότεινε οι μετανάστες αν θέλουν να μείνουν στη φιλόξενη χώρα μας να σκάβουν λαγούμια τη μέρα για να εκμεταλλευόμαστε το πλούσιο υπέδαφος και τη νύχτα να μπορούν να κοιμούνται μέσα σε αυτά. Φαΐ προαιρετικό.

Οι ανεξάρτητοι έλληνες κοντεύουν να γίνουν αγνοούμενοι. Τελευταία εμφάνιση του πάνου συγκαμμένου ήταν σε non-paper

Το κκε ανακοίνωσε πως το πρόγραμμά του είναι σύμφωνο με τις αποφάσεις της 14ης ολομέλειας και καλεί το λαό να το ψηφίσει και να διαβάσει τα πρακτικά. Η γενική γραμματέας κ. σταλινρίγα είπε πως "η καταγγελία ή όχι του μνημονίου είναι ψευτοδίλημμα, σημασία έχει η καταγγελία του σύριζα". Επίσης σε παρέμβασή με μέηλ με κατήγγειλε γιατί δεν τηρώ τη σειρά των κομμάτων αλλά σε ανακοίνωσή του το γραφείο τύπου του κόμματος ξεκαθαρίζει πως οι γνήσιοι κομμουνιστές δεν χρησιμοποιούν υπολογιστές για την επικοινωνία τους αλλά περιστέρια από τις λαϊκές γειτονιές της αθήνας.

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

στίχοι εντελώς στην τύχη


Είχα μια κουβέντα με ένα κνίτη σπάστη
ήθελε να μου πουλήσει "Οδηγητή"
(ξέρω περιμένατε να ακούσετε για ριζοσπάστη
δεν είναι όλοι οι κνίτες ίδιοι στη γη αυτή)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τελικά ευρώ ή δραχμή;
ιδού η απορία
που σε κατατρώει βράδυ πρωί
και ας μην έχεις μία
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Σε σκεφτόμουν μωρό μου κάθε φορά που ψήφιζα
κι εκνευριζόμουν που ήσουνα πασώκ κι εγώ εξωκοινοβουλευτική
μετά το χωρισμό αλλάξαμε πολύ
είμαστε κι οι δύο πλέον σύριζα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Παρέα με τον μπάρμαν έκανα τα βράδια ενδοσκόπηση
μα τώρα μπροστά στον υπολογιστή
ψάχνω να βρω κρυμμένη δημοσκόπηση
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Που είσαι μάνα πού θελες το γιο σου να δεις λόγιο
τώρα στιχάκια αταίριαστα γράφω σε ιστολόγιο
(και ίσως το πολύ πολύ να εκδώσω ημερολόγιο)

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Πολυακροδεξιά κατοικία με αριστεροδέξιους γείτονες

Στην νέα δημαγωγία και τη δημογραφική αριστερά παρατηρείται μία απίστευτη κινητικότητα. Το ΚΤΕΛ στον Κηφισό έχει λιγότερους διερχόμενους αυτή την ώρα από τα δύο κόμματα. Η Ν.Δ. μάζεψε τον πρώην αντιμνημονιακό πλεύρη και τον πρώην αμυντικό ανατολάκη, τον μιζαδόρο έκπτωτο ζορρό των βαλκανίων και τη μνημονιακή ντορα.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα υπερμνημονιακά στελέχη της ντόρας να πάνε στη δημ.αρ. Εκεί πάνε γιατί δεν γουστάρουν τον σαχλαμαρά και ο κουβέλης τους μαζεύει γιατί δεν χωνεύει τον τσίπα. Το επόμενο συνέδριο της δημάρ θα είναι ιατρικό με θέμα τη δυσπεψία.
Ο φάος για να τη βγει στη νουδού έκλεψε τον πατέρα πλεύρη από το χρυσαυγολιάκο. Πιο καλά θα ήταν αν κατέβαζε στη θεσσαλονίκη τον κωνσταντίνο καραμανλή, τον αυθεντικό όχι τον πλέιστέσιον. Θα έκλεινε έτσι κι ένας ιστορικός κύκλος από την εποχή που οι πεθαμένοι ψήφιζαν καραμανλή μέχρι να ψηφιστεί πεθαμένος.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Στο ευρώ; να με φτύσετε!

...ή αλλιώς το δίλημμα των εκλογών
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΜΕΣΩΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1. Πραγματικά όταν δε μένω σπίτι, μένω άναυδος με όσους κινδυνολογούν ότι οι προφητείες των μάγια εννοούν την έξοδο της ελλάδας από το ευρώ. Καταλαβαίνω τα επιχειρήματά τους "οι μάγια μεγάλος πολιτισμός που ιδρύθηκε από τους έλλληνες συντρόφους του Οδυσσέα που δεν κατάφεραν να βρουν την Ιθάκη αλλά βρήκαν πρώτοι την αμερική μετά από 1500 χρόνια στη θάλασσα, κλπ, κλπ,..." αλλά έχω μερικές απορίες
Όταν κάποιος είναι άνεργος, επομένως δεν πληρώνεται ή
όταν σε κάποιον δεν αρκεί ο μισθός του για τα χαράτσια και τους λογαριασμούς ή
όταν με το ευρώ είναι φτωχότερος απ' ότι όταν είχαμε τη δραχμή
Γιατί να νοιάζεται αν θα βγούμε;

2. Ο καρατζαφύρερ που νομιμοποίησε τη ρητορεία της χρυσής αυγής, παλιά εναγκαλίζονταν με τους ναζίδες, μετά μίλαγε για δεξιά πολυκατοικία και τώρα για κεντροδεξιό χώρο. Επίσης υπερψήφισε το πρώτο μνημόνιο και καταψήφισε το δεύτερο. Η ντόρα έφυγε από τη νουδου ως υπερμνημονιακή ψηφίζοντας και τα δύο μνημόνια. Ο σαχλαμαράς ξεκίνησε αντιμνημονικός καταψηφίζοντας το πρώτο και στη συνέχεια μπήκε στην κυβέρνηση παπαμπάνκου υπερψηφίζοντας το δεύτερο. Ο μάνος είναι υπέρ και του τρίτου μνημονίου. Όλοι αυτοί θα κατέβουν στο ίδιο κόμμα και κατηγορούν το ΣΥΡΙΖΑ για λαϊκισμό γιατί για μια εβδομάδα τήρησε τις προεκλογικές του δεσμέυσεις.
Ποιά είναι η ερώτηση;

3. Ακούω διάφορες κυρίες (ως επί τω πλείστω) μιας κάποιας ηλικίας (σικ, αντί για χούφταλα της αστικής τάξης) να πλέκουν το εγκώμιο του μάνου.
Είναι μήπως ο μάνος ο τσίπας της 3ης τάξης και ηλικίας;

4. Τελικά η φιλοευρωπαική παράταξη θα διαπραγματευτεί το μνημόνιο μετά τις επόμενες εκλογές αν σχηματίσει κυβέρνηση;

5. Ο μίμος ανδρουλάκης δεν πήγε στη βουλή για να μην κάτσει δίπλα στους χρυσαυγίτες. Κάτι τέτοιο ο λαβερδος θα το θεωρούσε απιστία;
 Περισσότερες εξηγήσεις θα δώσει αύριο στην εκπομπή του στο γάδα-τσάνελ όπου θα έχει καλεσμένους τον κουμπουράκη και τον τροϊκονομέα. Θα παρέμβει ο φύρερ μιχαλοβλιάκος.

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Η σύναξη των αρχηγών


Η σύναξις των αρχηγών είχε μεγάλη πλάκα
Λαμόγια είχε αρκετά στη μέση ένα μαλάκα

Πρώτη φορά στα χρονικά είδα δεξιούς ηγέτες
στα πόδια της αριστεράς να πέφτουν σαν ικέτες

Γιατί το ξέρουνε καλά στις κάλπες που θα ρθούνε
ολονυχτίς θα ψάχνουνε την ψήφο τους να βρούνε

Κι έτσι εβάλανε μπροστά, σχέδιο με μαεστρία
Το σύριζα ν' αλώσουνε σαν κάποτε την Τροία

Κι αντί για κούφιο άλογο βάλανε τον κουβέλη
π' απέξω είναι αριστερός και στην ψυχή κουρέλι

τα σχέδια που ετοίμαζαν όλα τους καταρεύσαν
στους λάκκους που ετοίμαζαν οι ίδιοι μέσα πέσαν

Η ψήφος τώρα του λαού θα είναι σα μια σφαίρα
μα να κερδίσεις πόλεμο θέλει την κάθε μέρα
πολίτης νά 'σαι ενεργός, διαρκώς να δίνεις μάχη
μη ξαναφήσεις γάιδαρους να σ'ανεβούν στην πλάτη

Ο αγώνας είναι διαρκής και δε χωρά αργίες
θέλει διαρκή ανυπακοή και άγριες απεργίες

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

δώσε και εμένα μπάρμπα καπούλια

Έρχεται μια στιγμή στη ζωή κάθε ανθρώπου που μετανιώνει για τις επιλογές του, που μετανιώνει για τα λάθη του. Η ώρα της κρίσεως ήρθε για τον καπούλια. Οι ηλιόλουστες μέρες που επέρδετω (κλίνεται κατά το εγέρθητω) στο προεδρικό μέγαρο τέλειωσαν. Σήμερα πασχίζει από το πρωί να σχηματίσει κυβέρνηση συναντώντας τους πολιτικούς αρχηγούς. Εκεί λοιπόν έρχεται ο κάθε αρχηγός με το μήνυμα που έλαβε από τον ελληνικό λαό ανα χείρας (ή κάπου αλλού) και λέει στον υπέργηρο, υπερτιμημένο και υπερπληρωμένο καπούλια τί θέλει για να μπει στην οικουμενική κυβέρνηση. (Το οικουμενική σημαίνει παγκόσμια για τους λάτρεις της ουφολογίας και τους απογόνους των ελλλήν-το τρίτο λάμδα είναι της φυλετικής ανωτερότητας).
Ο αν-Τειρεσίας πάντα εγκυρος σας μεταφέρει πρώτος τί ζήτησε ο κάθε αρχηγός.

Ο σαχλαμαράς ζήτησε μια κυβέρνηση που θα πράξει αυτά που έλεγε ο ίδιος πριν μπει στην κυβέρνηση παπαμπάνκου, έτσι ώστε να τον δικαιώσει η ιστορία.

Ο μπένυ ζήτησε μια κυβέρνηση που θα ενισχύσει την ντόπια κτηνοτροφία. (Αυτό τουλάχιστον κατάλαβα από την ομιλία του στους βουλευτές του κόμματός του). Η πρόταση μπένυ έχει την αμέριστη υποστήριξή μου, κι εγώ αυτό θα πρότεινα. Επειδή τον βλέπω σύντομα εκτός βουλής (μόνο ο φίλος μου ο Θοδωρής του έχει μείνει!) του προσφέρω ήδη κωδικό για το μπλογκ. Όσα έχει πει τις τελευταίες μέρες με αποκορύφωμα το παραμύθι του "Πέτρου και του Λύκου" είναι ο λόγος που δεν έχω κάτι να γράψω

Ο τσίπας ζήτησε να βγούνε στο δρόμο ο μπένυ με το σαχλαμαρά για να διαπομπευτούν από το λαό, έχοντας στο λαιμό κρεμασμένες ταμπέλες που θα γράφουν "Είμαι μνημονιακός και τεντυμπόυζ"

Ο κουβέλης θέλει να κρυφτεί κι χαρά δεν τον αφήνει. Είναι ο ρυθμιστής της αυτοδυναμίας. Από την άλλη όμως τον καταδιώκει το σύνδρομο του απατημένου. Θέλει και τον τσίπα μαζί του. Σαν τα κακά διαζύγια που για χρόνια σέρνονται στα δικαστήρια γιατί ο ένας από τους δύο ζητάει κάτι, ο δικαστής το εγκρίνει, ο άλλος το υπογράφει και αυτός που το ζητά λέει μετά όχι γιατί για να του το παραχωρεί ο άλλος κάποιο λάκκο έχει η φάβα.

Ο ανεξάρτητος και με φακούς επαφής έλληνας πάνος συγκαμμένος την τελευταία στιγμή προσφέρεται να μπει στην κυβέρνηση με 4 απλούς όρους
1. Να βγούμε από το μνημόνιο
2. Να αρχίσουμε άμεσα την εξόρυξη πετρελαίου στο Αιγάιο, το Ικάριο, το Λιβυκό και το Ιόνιο πέλαγος
3. Επέκταση της υφαλοκρηπίδας στα 1000 ναυτικά μίλια
4. Να πληρώσει η Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις

Ο άρειος (για άριο δεν τον κόβω) μιχαλοβλιάκος έφερε επίσης μια συναινετική πρόταση συμμετοχής με 5 όρους
1. Να βγούμε από το μνημόνιο
2. Να αρχίσουμε εξόρυξη πετρελαίου στο Αιγάιο, το Ικάριο, το Λιβυκό, το Ιόνιο και το Βόσπορο
3. Επέκταση της υφαλοκρηπίδας στα 10000 ναυτικά μίλια
4. Ναρκοθέτηση της ελληνικών συνόρων από τις ηράκλειες στήλες ώς τη βακτριανή
5. Απέλαση όλων των μεταναστών και όσων δεν τινάζονται στην ελληνόψυχη κραυγή "ουγούρθητου"

Υ.Γ.: Σήμερα γράφω εκτός έδρας, ένεκα γιουρολίγκ, στο σπίτι του Ηλία, του Θοδωρή παρόντος και του εργασιομανούς Κωστή! Μου έχουν απαγορεύσει να βλέπω το ματς γιατί με θεωρούν γκαντέμη αλλά την ώρα που τελειώνω το ποστ ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης! Αυτό το ποστ είναι τυχερό. Αν το στείλετε σε 10 φίλους:
1. Θα έχουμε ακυβερνησία (και γαμώ τις καταστάσεις δεν είναι;)
2. Θα σας καλέσει ο καπούλιας στο μέγαρο να ακούσει τη γνώμη σας
3. Θα βγείτε από το μνημόνιο
4. Θα με συναντήσετε τυχαία στο δρόμο.

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

κκε - θρησκεία - σταλινοκρατία

Αποστομωτική απάντηση έλαβε ο σύριζα στην πρόσκληση που απεύθυνε για συνεργασία με το Καρμικό Κώμα Ελλάδος (κα-κω-ε)

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

"το πρωί σε ξυπνώ με κλωτσιά..."

Η κτηνοβασία υπήρξε διαδεδομένο σπορ κατά το παρελθόν στην ελλάδα. Σήμερα βιώνουμε τα αποτελέσματα.
Λίγο (έως πολύ κρύο) αλλά μου έχει κολλήσει από χτες:
-Τι σχέση έχουν τα χρυσαύγουλα με το γολγοθά; Περιμένω απαντήσεις!

Ορο-θετικά Αποτελέσματα


Τα αποτελέσματα της κάλπης είναι υπό όρους θετικά. Το πιο θετικό η μεγάλη άνοδος της αριστεράς. Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ είναι λίγο μεγαλύτερο από  τον εκλογικό στόχο του ΚΚΕ το 1981 (ΚΚΕ-Αλλαγή-Β' Κατανομή) σε μια εποχή που οι σύντροφοι του περιττού (αττικό ιδίωμα) δεν είχαν ανακαλύψει το μάταιο της εκλογικής επιτυχίας. Είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει πάρει το ΚΚΕ (10,71%, 1981) και ο ενιαίος Συνασπισμός (13%, 1989).
Η πικρία στον περιττό είναι δικαιολογημένη. Ακόμα πιο πολύ στη δημογραφική αριστερά. Το μιντιακό μπαλόνι ξεφούσκωσε κκαι η απάντηση στο συμπαθή Γιάννη Μπέζο είναι "Δεν μπορεί". Κατά τη γνώμη μου στο μέλλον μπορεί να κινηθεί μόνο χαμηλότερα.
Το συνολικό άθροισμα της αριστεράς είναι περίπου 35%* πολύ μεγαλύτερο από το 24,5% της ΕΔΑ το 1958. Μετά το 58 για πρώτη φορά ένα αριστερό κόμμα είναι αξιωματική αντιπολίτευση.
Πάμε στα εντελώς αρνητικά τώρα.
Σχεδόν τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων δεν ψήφισαν αριστερά. Από αυτούς το 32% ψήφισαν πασώκ και νδ. Το καλό είναι πως οι ψυχίατροι θα έχουν αρκετή πελατεία και τα επόμενα χρόνια. Ίσως η ψήφος να πρέπει να γίνει φανερή. Όποιος ψηφίζει μνημονιακά να πληρώνει μεγαλύτερα χαράτσια και να πληρώνεται λιγότερο για να δείχνει στους άλλους ότι ψηφίζει κατά συνείδηση.
Το 7% περίπου ψήφισαν νεοφιλέλευθερους. Αν η τάξη των βιομηχάνων και των μεγαλοαστών στη χώρα  μας αριθμεί 800.000 άτομα, τότε πάσο. Πάντως το ποσοστό αυτό μοιράστηκε ισόποσα σε τρία κόμματα με αποτέλεσμα να μείνουν και τα τρία εκτός βουλής. Σε κάποια προηγούμενη ζωή, οι χάρι πότερ της οικονομικής αυτορύθμισης πρέπει να ήταν τροτσκιστές (και άρα συμπαθέστεροι).
Ένα άλλο 7% ψήφισε ναζιστικά γουρούνια. Αυτό που μου κάνει έκπληξη είναι το ποσοστό αυτών που εξεπλάγην! Αυτοί είναι εξίσου βρομερά γουρούνια και οι πραγματικοί τροφοδότες του ναζισμού. Οι κεφαλοκυνηγοί των δελτίων, ο χουντοχοϊδης κι ο φον λοβέρδος με τις ρατσιστικές, ψηφοθηρικές υστερίες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης όλοι οι συγκυβερνώντες με τους χουντικούς του λάος σήμερα έπεσαν από τα σύννεφα. Τί περίμεναν σε μια χώρα που αυνανίζεται στο άκουσμα του ονόματος "μακεδονία" και φαντασιώνεται το μεγαλέκο να ανάβει την ολυμπιακή φλόγα; Τί προσδοκεί κανείς από μια χώρα που η εκκλησία είναι ο πιο στιβαρός θεσμός και διδάσκει με αγάπη πως οι ελλήν είναι ο λαός του θεού, που μελαχρινοί μπούληδες περηφανεύονται δεκαετίες τώρα για το δωρικό τους αίμα;
Τουλάχιστον το 7% των φασιστών που ψήφισαν την χρυσή αυγή είδαν κοίταξαν τον καθρέφτη κατάματα. Δεν προσποιήθηκαν τους σοσιαλιστές, τους φιλελεύθερους, τους αντικειμενικούς. Αναγνώρισαν με το δεξί χέρι υψωμένο ότι είναι ζώα! Η αυτογνωσία είναι κάτι.

* Στη συνολική επιρροή της Αριστεράς συναθροίζω τα ποσοστά των ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Τα γένια του Πολυτεχνείου

Πρώτη φορά πήγα στο Πολυτεχνείο το 1982. Νοέμβρη φυσικά και ο πατέρας μου να με κρατά στο χέρι για να μη χάσει μέσα στην κοσμοσυρροή. Τα μεγάφωνα ανακοινώναν καταθέσεις στεφάνων και αναζητούσαν γιατρούς γιατί πολλοί λιποθυμούσαν από το στρίμωγμα. Ο πατέρας μου αγόρασε φωτογραφίες ασπρόμαυρες που θα έδειχνα με πολύ περηφάνια την άλλη μέρα στο σχολείο και μου διηγούνταν την ιστορία εκείνης της νύχτας. Μου έλεγε ακόμα για τους θείους μου που ήταν στο Πολυτεχνείο και έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Οι θείοι μου ήταν ακόμα νέοι κι έρχονταν να με πάρουν βόλτα με τη μηχανή τους. Είχαν μία σουζούκι από κοινού, μακρυά μαλλιά και μουστάκι. Στο πολυτεχνείο δεν ήταν πολλοί με μουστάκια και γένια, αυτό ήταν μόδα της μεταπολίτευσης. Η αντίδραση στην καταπίεση άργησε αλλά ήρθε δυναμικά με τη μεταπολίτευση. Οι κουρείς περάσανε δύσκολες μέρες, (οι χατζιδακικοί δυσκολότερες νύχτες με το Θεοδωράκη να ακούγεται από κάθε ανοικτό παράθυρο) και η ζιλέτ παραλίγο να έκλεινε την αντιπροσωπία της. Μέχρι και ο χαζωνάκης ο σαχλαμαράς επαναστάτησε κι άφησε δυο δάκτυλα φαβορίτες.
Σύμφωνα με τη σχολική χημεία οι τρίχες έχουν μια χαρακτηριστική οσμή όταν καίγονται, την (κρατηθείτε) "χαρακτηριστική οσμή της καιόμενης τριχός", αυτό ήταν επιστημονική γνώση στα μαθητικά μου χρόνια κι αυτός που το έγραψε έφαγε με χρυσά κουτάλια από τον κρατικό προϋπολογισμό ακριβώς επειδή το μοιράστηκε μαζί μας. Αυτό όμως που δε μάθαμε στο σχολείο για τις τρίχες είναι ότι αν παραμακρύνουν μπερδεύονται. Έτσι τα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση οι "αντιστασιακοί" αυξάνονταν με γεωμετρική πρόοδο. Λίγο μακρύ μαλλί, παντελόνι καμπάνα, φαβορίτα και μουστάκι ή γένια και γινόσουν εφάμιλλος του Παναγούλη.
Σε λίγα χρόνια οι μακρυμάλληδες γίναν τόσοι πολλοί που ήρθαν στα πράγματα συγκροτώντας τη "μεγάλη δημοκρατική παράταξη". Το ΜαΣοΚ. Κουτσοί στραβοί στον άγιο παντελεήμονα: παλιοί αναγεννημένοι κεντρώοι, μπον βιβέρ της "αντίστασης εξωτερικού" στιλ άκη, κατά φαντασίαν επαναστάτες της μεταπολίτευσης, παραπλανηθέντες αριστεροί. Μαζί και οι θείοι που κουρεύτηκαν αλλά κρατήσαν το μουστάκι σουβενίρ της νιότης.
Και εγένετο σοσιαλισμός. Η μισή ελλάδα γέμισε τις πολεοδομίες, τις εφορίες, τις ειδικές και γενικές γραμματείες ισότητας, ανισότητας αφοπλισμού κι αποτρίχωσης. Η άλλη μισή δεν μπήκε στο δημόσιο αλλά ανέπτυσσε τον πάντα υγιή ιδιωτικό τομέα της χώρας: Επιδοτήσεις από το δημόσιο και εργολαβίες για το δημόσιο. Οι θείοι μου ανήκαν στο δεύτερο κομμάτι. Το πρωί εργοτάξιο για να χτίσουν τη νέα ελλάδα, το βράδυ ξενύχτια με τους παλιούς συντρόφους που είχαν γίνει πλέον υπουργοί. Κι εκεί μεταξύ τυρού και ουϊσκιού να σχεδιάζονται οι επόμενες κινήσεις για τη χώρα.
Όμως τα χρόνια πέρναγαν, τα πρόσωπα αφράτευαν και δεν τους ταίριαζαν τα μουστάκια. Έτσι μετά το κούρεμα ήρθε το ξύρισμα και ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός. Όσοι ίδρωναν τα ζιβάγκο ακούγοντας τον ανδρέα τώρα έλιωναν τα γόνατα από τα τρουσάρντι στις γονυκλισίες στον σημίτη. Κι αφού ο σοσιαλισμός ήταν ρεαλιτέ και μπαναλιτέ, ανακαλύψανε όλοι το χρηματιστήριο.
Αν το καζίνο ήθελε καλό παντελόνι και χρήματα στην τσέπη, το χρηματιστήριο ήθελε μόνο το δεύτερο και άρα ήταν λαϊκότερο. Αλλά αυτό το όνειρο δεν κράτησε πολύ, ο λαϊκός καπιταλισμός κατέρρευσε κι αντικαταστάθηκε γρήγορα από τον ολυμπιακό ιδεατισμό. Όλη η χώρα δούλευε πλέον για το νέο εθνικό όραμα, την απόδειξη πως το ελληνικό ντι-εν-έι είναι η καλύτερη ντόπα για ένα λαό χωρίς συνείδηση. Η ζαριά έδειχνε εξάρες για κάποια χρόνια. Εργολαβίες για τους λίγους και δουλειές για τους πολλούς.
Όταν τελείωσε κάποια στιγμή και το ολυμπιακό πάρτι έπρεπε να βρεθεί εκ νέου μία εθνική ρητίνη να μας κρατήσει ενωμένους αλλά πλέον η χούντα ήταν μακρινή ιστορία, το χρηματιστήριο πονεμένη και η ολυμπιάδα ένδοξη αλλά παρελθούσα. Επιπλέον οι επιχορηγήσεις στέρευαν και πλάκωσε και η οικονομική κρίση. Και η ρητίνη βρέθηκε: η συλλογική ευθύνη. Μαζί κυβερνήσαμε, μαζί βουτήξαμε το δάκτυλο στο βάζο με το κρατικό μέλι, μαζί τα φάγαμε, τα αφοδεύσαμε, τα ανακυκλώσαμε και τα ξαναφάγαμε. Μπροστάρησα στη συγκόλληση η γενιά του πολυτεχνείου, χωρίς μαλλιά πλέον. Νέο εθνικό στοίχημα μια επανεκκίνηση των πραγμάτων από τους ίδιους ανθρώπους, με άλλα ονόματα. Ανεξάρτητες δράσεις, φιλελεύθερες συμφωνίες, μνημονικές διαπραγματεύσεις, μαρμοτικές επανεκκινήσεις. Νέα συνθήματα όπως ιδιωτικοποίηση του πελατειακού δημοσίου ανακαλύφτηκαν σα να μην ήταν αυτοί οι αποκλειστικοί ευνοημένοι.
(-Εδώ τα καλά ψάρια, εδώ τα καλά ψάρια)
'Ομως η κόλλα δεν έπιασε. Γιατί οι άνθρωποι δεν είναι χαϊλάντερς. Νέοι άνθρωποι, γεννημένοι το 70, το 80, το 90 ήρθαν στο προσκήνιο. Συνεπικουρούμενοι από όσους ήταν μπροστά στα δύσκολα της χούντας αλλά δεν ενσωματώθηκαν στα εύκολα, βγήκαν στο δρόμο αναζητώντας τους δικούς τους μύθους και τα δικά τους οράματα. Το δικό τους μερίδιο στην ευθύνη και τα λάθη. Πάνω απ' όλα όμως τη δική τους ελπίδα.
Οι εκλογές σε λίγες μέρες δε θα βγάλουν νικητή. Το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό. Επικίνδυνο κατά τη γενιά του πολυτεχνείου, άτολμο για τη γενιά των πλατειών. Το κύριο ατομικό διακύβευμα σε αυτές τις εκλογές κατά τη γνώμη μου είναι η επιλογή του καθενός της γενιάς που ανήκει. Σε αυτές τις εκλογές διαλέγουμε αν είμαστε αυτοί που πεισματικά αρνούνται να φύγουν ή αυτοί που έρχονται από το μέλλον. Η πιο σημαντική απόφαση είναι που θα βρισκόμαστε στις 7 του Μάη.

Υ.Γ. Ο αρχικός τίτλος ήταν "χούντα είναι θα γεράσει" αλλά αυτό αναβιώνει μια παθητικότητα που με τα χρόνια γίνεται ενσωμάτωση και φασισμός
Υ.Γ.2 Με τον πατέρα μου έχω πολλές διαφορές και στην εφηβεία μου η σύγκρουσή μας ήταν σκληρή και για τους δυο μας. Του έχω πει πολλές φορές λόγια σκληρά αλλά του αναγνωρίζω πως ποτέ δεν μου είπε ψέμματα για το ποιος είναι. Μάλλον μετριόφρων υπήρξε ως σήμερα και πάντοτε τίμιος ακόμα και στις λάθος επιλογές του.