Η καλή μέρα λένε πως φαίνεται από το πρωί, ο κακός ο χρόνος από την αρχή και ο πάγκαλος από παντού. Ακόμα και να μπορούσε να χωρέσει σε ένα μέρος που να μην τον πιάνει τον μάτι δε μπορεί να κρατήσει το στόμα κλειστό. Ή θα τρώει ή θα μιλάει. Πραγματικά δεν ξέρω ποιο είναι πιο αηδιαστικό. Ίσως όμως να τον αδικώ λιγάκι γιατί τον ζηλεύω. Ο θόβαρος είναι το μεγάλο αστερι της κυβέρνησης του GAP. Ο άνθρωπος υπεράνω νόμου και λογικής. Ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης στη χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού. Ας δούμε το γιατί.
Ο θόβαρος έχει κάνει την αποτυχία επιτυχημένο δόγμα. Είναι ο άνθρωπος που παρέδωσε τον Οτσαλάν στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, που τα έβαλε για λίγες μέρες με τη γερμανία και μετά ζήταγε συγγνώμη και το πιο εκπληκτικό ότι έκανε τον αβραμόπουλο αρχικά διάσημο και μετά δήμαρχο! Παρόλα αυτά εξακολουθεί και σαρώνει σε σταυρούς ενώ είναι πάντα σε θέσης εξουσίας. Βέβαια έχουμε και εμείς μερίδιο σε αυτή την παράσταση. Ο θόβαρος δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τους κοπρίτες που τον ψηφίζουνε.
Βέβαια όποιος τρώει διαρκώς ξεχειλώνει κι όποιος μιλάει πολύ ή λέει μαλακίες ή παρεξηγείται. Και αν το πλάνο του θόβαρου δεν χωράει ούτε σε σαραντάρα τιβί, θέλω να πιστεύω πως ότι λέει δεν το πιάνουμε σωστά. Όπως για τους κοπρίτες. δεν ήθελε να θίξει τους πολίτες αλλά να δηλώσει πόσο κοντά τους νοιώθει για δύο λόγους. Πρώτα από όλα ο ίδιος στη χώνεψή του μπορεί να κοπρίσει ένα περιβόλι και δεύτερον όπως ο θεούλης έστειλε το γιό του το μονγενή ανάμεσα στους ανθρώπους έτσι κι ο πάγκαλος έστειλε την κόρη του κοντά στους κοινούς κοπρίτες. Αφού λοιπόν την διόρισε στο κυνοβούλιο στη συνέχεια την μεεταξε στη λυρική που πλέον έχει τρεις απλήρωτους βιολιστές και μία χρυσοπληρωμένη χαζοβιόλα. Η μεγαλοσύνη του θόβαρου είναι ότι δε ζήτησε από την κόρη του να τον ψηφίσει για να τη διορίσει.
Ο φθόνος για το μεγαλείο του θόβαρου προκάλεσε εκστρατεία σπίλωσης στα ΜΜΕ από τα οποία είναι γενικώς αποκλεισμένος. Σύμφωνα με χαλκευμένα δημοσιεύματα πέρασε την πρωτοχρονιά του βασιλικά στο κινγκ τζορτζ κλπ, κλπ. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Το απόγευμα της παραμονής ο θόβαρος έπινε το συνηθισμένο του ουισκάκι στο γκραν βρετάν όταν πέρασε από μπροστά ο σηφουνάκης. Από το παράθυρο είδε ο θοβαρο, ή μάλλον καλύτερα ένα βουνό από φυστίκια σε μια σαλατιέρα με τα οποία ο αντι-GAP συνόδευε το ποτάκι του. Τότε ο σύντροφος σηφουνάκης βλέποντάς τον μόνο τον προσκάλεσε στο ξενοδοχείο της γυναίκας του το κινγκ τζορτζ που στα χρόνια του σοσιαλισμού που ζούμε λέγεται πλέον κινγκ GAP. θόβαρος δεν μπόρεσε να αρνηθεί την πρόσκληση του συντρόφου του και μετακινήθηκε στο διπλανό κτήριο. Έφυγε από το γραν βρετανν στις 7 το απόγευμα και έφτασε στο κινγκ τζορτζ κάθιδρος στις 9 το βράδυ. Εκεί ο σεφ έβαλε τα δυνατά του για να ικανοποιείσει τα σοσιαλιστικά αφεντικά του (καθώς οι εργαζόμενοι λατρεύουν τα σοσιαλιστικά αφεντικά) και τους σερβίριζε δίσκους με αστακούς, χαβιάρια και καβούρια που ο θόβαρος τα εξαφάνιζε σα στραγάλια. Αφού λοιπόν τσίμπαγαν κάνα δίωρο και βάλε ο θόβαρος ένοιωσε σουβλιές στο στομάχι. Μάλλον τον είχαν πειράζει τα απογευματινά φυστίκια, κι όταν έγινε η αλλαγή του χρόνου άρχισε ν' αμολάει βροντερές πορδές που καλύπτονταν ηχητικά από τα βεγγαλικά του κακλαμάνη (τα τελευταία του) και το τραγούδι των συντρόφων που αντηχούσε στο ξενοδοχείο "πάει ο παλιός ο χρόνος, και του χρόνου σπίτια μας" Έτσι ζήτησε να αποχωρήσει, δηλαδή να πάει στο αποχωρητήριο κι επειδή τα κοινά μπάνια δεν τον χωρούν να περάσει του παραχώρησε ο σηφουνάκης την προεδρική σουίτα που οι πόρτες κάθε δωματίου είναι σα μπαλκονόπορτες. Αύτη είναι η πλήρης αλήθεια με το χέρι στην καρδιά, από πρώτο χέρι καθώς το καλύτερο σας το κράτησα για το τέλος. Ήμουν κι εγώ στο κινγκ-τζορτζ! Μάλιστα ζήτησα από τον θόβαρο να τον τραβήξω και μία φωτογραφία για να θυμόμαστε την υπέροχη βραδιά!
