Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Καθεστώς Αντοχής

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά οι τρακόσιοι του μεγάρου Αλητεία (έναντι πλατείας συντάγματος) μας έχουν βάλει καθεστώς ανοχής. Ανοχής της ανομίας τους και του αναφαίρετου δικαιώματός τους να είναι αυτοί οι κριτές των εαυτών τους. Ανοχής των προκλητικών τους δηλώσεων, των ψευδών τους ειδήσεων. Μία μέρα έσκουζαν τα κανάλια για τους αλληλέγγυους στους μετανάστες ότι εμποδίζουν τη σίτιση αλλά ούτε 30 δευτερόλεπτα για την αθώωση στο αυτόφωρο των δύο συνοδών και φυσικά καμία αναφορά στις προσπάθειες για βίαιη σίτιση κυνικών διευθυντών κλινικών.
Παρεμπιπτόντως για να γίνεις κλινικάρχης περνάς δυο δοκιμασίες. Η πρώτη είναι να ξεχάσεις ότι είσαι γιατρός και άνθρωπος και η δεύτερη να σκύψεις και αφού ακουμπήσεις τα νύχια των ποδιών σου να τεντωθείς λίγο ακόμα και να φιλήσεις τον κώλο σου. Η ίδια δοκιμασία ισχύει και για παρουσιαστές ειδήσεων, σχολιαστές, δικαστές, παπάδες και άλλα λειτουργήματα, έτσι που το ασεπ σκέφτεται να την ενσωματώσει στις εξετάσεις του.
Ταυτόχρονα ζούμε και σε καθεστώς αντοχής. Κάτι σαν τεστ. Πόσο θα αντέξουμε να αυξάνονται όλα  διαρκώς ενώ ο μισθός συρρικνώνεται, να λένε ότι για την κατάρρευση των οικονομικών φταίνε όσοι δε χτυπάνε εισιτήριο ενώ αυτοί μας χρεώνουν έως και τα κουραδσάν τους στα αεροδρόμια. (για την τζάκρη το κρουραδσάν είναι είδος πρώτης ανάγκης, ενισχύει το άει κιου της και δείχνει πιο έξυπνη, αν φάει κρουασάν το πρωί την περνάς ακόμα και για πίθηκο, σόρρυ Τσίτα). Πόσο ακόμα θα αντέξουμε τους σοσιαληστές του πα.σω.κ να ανταλλάσουν χάδια με τον φα.ο.σ;
Και τώρα που μιλάμε για τον φασιστικό (και τί άλλο;) ορθόδοξο συναγερμό να τους συγχαρώ για την πρόταση κατάργησης των διαδηλώσεων για να κινηθεί η κίνηση στην αγορά της αθήνας. Είναι γνωστό ότι οι έλληνες δεν ψωνίζουν από την ερμού γιατί δεν μπορούν να κατέβουν στο κέντρο λόγω των διαδηλώσεων. Με αποτέλεσμα στα προάστια που δεν έχει διαδηλώσεις να ανοίγουν συνεχώς καινούρια μαγαζιά για να καλύψουν τις καταναλωτικές ανάγκες του κόσμου. Όμως ο νόμος δεν είναι αρκετά τολμηρός, από τον καρατζαφύρερ περίμενα περισσότερα, όπως για παράδειγμα αν περνάει κανείς από την αμαλίας και μουτζώσει το κυνοβούλιο να του κόβουν το χέρι γιατί με τις χειρονομίες τρομάζουν τα περιστέρια, φεύγουν και φεύγουν κι οι γιαπωνέζοι με το παράπονο ότι δεν τα φωτογράφησαν.
Όμως δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι αλλά να αναγνωρίζουμε και τα θετικά που έχουν γίνει στη χώρα
 Τα κορίτσια που μας παρακαλούσαν να βγάλουμε την εικοστή πια κάρτα είναι πλέον άνεργα. Τα εορτοδάνεια έχουν γίνει ανέκδοτο. Την καθαρά δευτέρα αντί για αετό πολύς κόσμος πέταξε τον παππού ή τη γιαγιά σπ'το παράθυρο για να γλιτώσει τα έξοδα και να μείνει η σύνταξη. Επιπλέον έχουμε μια κυβέρνηση έτοιμη να σηκώσει κεφάλι ανήμερα την 25η Μαρτίου και να φωνάξει στη μέρκελ "μολών λαβέ" τα νησιά μας και σε τιμή ευκαιρίας.
(Η κυβέρνηση προπονείται από τώρα για τη νέα επανάσταση)

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Οι Θερμοπύλες

Στο σχολείο μας έμαθαν για τους τριακόσιους του λεωνίδιου ή της σπάρτης που βρέθηκαν στις θερμοπύλες και θυσιάστηκαν για να  ζούμε όλοι εμείς εις την δύση και να απολαμβάνουμε την βίσυ γιατί διαφορετικά θα ήμασταν αλβανία και δεν θα είχαμε μνημόνιο. Κουβέντα για τους Θεσπιείς που βρέθηκαν εκεί όχι από διαταγή αλλά από εσωτερική παρόρμηση και αξιοπρέπεια. Σήμερα τα πράγματα είναι ανάποδα. Οι πλατεείς αναδεύουν φραπέδες και αναλύουν την κρίση για την οποία μπορεί να φταίνε οι πολιτικοί, οι τράπεζες, οι εργολάβοι, οι εβραίοι, οι δικαστές ή οι ψεκαστές και σίγουρα οι μετανάστες που παίρνουν τις δουλειές από τα ελληνόπουλα που δεν τα προτιμά κανείς πια για να μαζεύουν φράουλες ή να ξεσκατίζουν ρατσιστές κωλόγερους.
Την Αξιοπρέπεια σήμερα την φυλάττουν οι 300. Αυτοί που έκαναν την μεγαλειώδη απεργία πείνας, που έβαλαν την τιμή του αγώνα πάνω από τη ζωή τους, που συκοφαντήθηκαν αλλά δε λύγισαν, που λιποθύμισαν  αλλά δεν λιποψύχησαν. Αναλύσεις θα ακουστούν πολλές, εγώ έχω να πω μόνο ένα βαθύ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

(Το καταπληκτικό τραγούδι από τους Υπεραστικούς. Δε συμμετέχει ο γιώργος νταλάρας, μόνο η άννα)

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Ο κυνόδοντας είναι του Λάνθιμου!

εντ δι όσκαρ γκοουζ τουουου....ντογκτουθ! Σε λίγα λεπτά το σύνταγμα γεμίζει κόσμο που πανυγηρίζει για τη μικρή ελλάδα που κατατρόπωσε το χόλιγουντ. O GAP βγαίνει στα κανάλια και συγχαίρει τον άνθιμο, ο σαμαράς βγαίνει με το κλαψαιδοιαστικό του ύφος και συγχαίρει σαν να συλλυπάται και οι καμπάνες χτυπούν την ανάσταση του έθνους. Η σταλινρήγα καταγγέλλει τον κυνόδοντα ως προπομπό των τραπεζιτών ενώ ο καρατζαφύρερ δηλώνει ότι η νίκη στα όσκαρ μαρτυράει το μεγαλείο της φυλής που πολεμούν ο τατσόπουλος και ο σκάι. Κοινό χαρακτηριστικό των παραπάνω, από τα δύο εκατομμύρια στο σύνταγμα έως το χοντρό μελαχρινό άρειο είναι ότι δεν έχει δει κανείς την ταινία.
Δυστυχώς η ελλάδα έχασε την ευκαιρία να ζήσει τα παραπάνω και στο σύνταγμα θα συνεχίζουν να μαζεύονται λίγες χιλιάδες πού και πού διαδηλωτές για να δοκιμάζουν τα νέα χημικά της αστυνομίας.
Ο μόνος που πραγματικά πρέπει να χαίρεται σήμερα είναι ο σκηνοθέτης γιατί ο Κυνόδοντας είναι ακόμα του Λάνθιμου και όχι του άνθιμου.
Ωστόσο παρά την ήττα του Κυνόδοντα οι τραπεζίτες στην ελλάδα συνεχίζουν να κερδίζουν. Σε αυτή τη χώρα το δόντι παίζει ρόλο
(ο άνθιμος αναγγέλει τα νέα στο Λάνθιμο!)

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Όσο ο θόβαρος κι αν κλάνει, η ζωή μας κύκλους κάνει

Το πρόβλημα της ελλάδας είναι ο "ξύριζα" . Το πρόβλημα του "ξύριζα" είναι το κκε (κουμουνιστικό κώμα ελλάδας). Το πρόβλημα του κκε ήταν μια ζωή το κκε εσωτερικού (τοπολογικός προσδιορισμός της κρανιοεγκεφαλικής βλάβης)από το οποίο προήλθε ο "ξύριζα" .
Οι κυβερνώντες τον τόπο ρίχνουν την ευθύνη σε όσους διαταράσσουν ή διακόπτουν τη χρηστή διακυβέρνηση. Τελευταίο παράδειγμα ο θόβαρος που κατηγόρησε τους οπαδούς του "ξύριζα" Γαλλίας για το πέσιμο που του έγινε στο Παρίσι. Αυτά είναι καλά νέα για την ελληνική αριστερά. Αν όλοι όσοι την πέφτουν στον GAP στο Βερολίνο, στην αννούλα ανθρακοπούλου στο Λονδίνο και στον θόβαρο πάγγαλο στο Παρίσι είναι οπαδοί του "ξύριζα" τότε ο τσίπας είναι προ των πυλών της εξουσίας. Απλώς θα καλέσει τα συντρόφια από το εξωτερικό και τότε εκατομμύρια μεταπτυχιακοί φοιτητές θα κατακλύσουν τη χώρα και θα ανατρέψουν το σύστημα. Η ελλάδα θα γίνει η σίλικον βάλεϊ του αναρχισμού αφού ο θόβαρος αποκάλυψε ότι οι ξυριζαίοι του εξωτερικού είναι ο δούρειος ίππος της αναρχίας.

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Χάπι End

Mικραστούλι μου το παν
είναι να 'χεις buskopan
μην την ψαχνεις το λοιπόν
όσο βρίσκεις το depon

Είσαι ο αρχηγός στο πόντιουμ
όσο παίρνεις το imodium
ζήσε τη ζωή στα άκρα
όσο υπάρχει το viagra

Ποιος τη χέζει την Ειρήνη
όσο υπάρχει ασπιρίνη
μη μιλάς για Ελευθερία
στο ponstan δε πιανει μία

Κι αν μια μέρα η μαστούρα
από πάνω σου περάσει
πάρε λίγο κoδεΐνη
μήπως και σε ξαναπιάσει!

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

GAPατζήδες

Είναι αλήθεια ότι έχω να γράψω πολλές μέρες. Είναι γνωστό πως η τέχνη παράγεται σε συνθήκες στέρησης, διωγμού, κρίσεως ενώ εγώ απολαμβάνω τις χαρές του σοσιαλιστικού μας παράδεισου. (Το ότι παράγω τέχνη είναι αδιαπραγμάτευτο!) Πιο συγκεκριμένα απολαμβάνω την ελεύθερη μετακίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφθοράς (ΜΜΜ). Βλέποντας ένα τύπο στην τηλεόραση ο οποίος δεν έχει μπει τα τελευταία 20 χρόνια σε λεωφορείο γιατί μετακινείται με λιμουζίνες και αερόπλανα που του χορηγεί το κράτος και που τα τελευταία 30 χρόνια αποκαλεί σύντροφο τον τσοχατζηαβάτη να αποκαλεί όσους δεν συμμορφώνονται με τις αυξήσεις τζαμπατζήδες σκέφτηκα πως είμαι και εγώ τζαμπατζής. Είανι καλύτερο από το να είσαι GAPατζής ή τζάμπα μάγκας. Και ο χλέππας είναι και τα δύο.
Προ GAP αν ήμουνα στη στάση του λεωφορείαου και διαπίστωνα πως δεν έχω εισιτήριο το έκοβα με τα πόδια μέχρι το μετρό. Ντρεπόμουν να με πιάσει ελεγκτής στο λεωφορείο. Τώρα δεν βάζω καν το χέρι στην τσέπη. Ντρέπομαι να κτυπήσω εισιτήριο. Χώρια που ανυπομονώ να πέσω σε ελεγκτή! Μπαίνουμε και με φίλους κάποιες μέρες και κλείνουμε ακυρωτικά μιλώντας στον κόσμο και όλοι συμφωνούν και μας ενθαρρύνουν. Μόνο κάνας 70άρης αντιδρά μιλώντας για τους νόμους που πρέπει να τηρούνται. Το στυλ είναι το ίδιο. Κουστούμι, γραβάτα, πουκάμισο κολλαριστό, βλέμμα παγωμένης αηδίας. Τότε οι υπόλοιποι επιβάτες του επιτίθενται και του λένε νε πάει να πληρώσει και τα κοινόχρηστα του τσοχατζηαβάτη στην Ηρώδη Αρπακτικού. Εγώ απλώς τον φαντάζομαι επί χούντας, στα νιάτα του, να πηγαίνει στη δουλεία του και να τρίβει τα χέρια που ο νόμος επιτέλους εφαρμόζεται στη χώρα. Αυτός είναι πρώην αστυνομικός ή πρώην εισαγγελέας ή πρώην τσιράκι κάποιου αφεντικού, ή πρωήν γλύφτης διοικητών δημοσίου αλλά νυν και αεί σκουλήκι οπότε δεν χάνω το χρόνο μου. Τον συλλυπούμαι για τη μεταπολίτευση και πάω για το επόμενο λεωφορείο.
Τώρα βέβαι ο χλέππας έχει δικαιολογημένα τα νεύρα του γιατί προέκυψε νέα εξεταστική επίτροπη για τα υποβρύχια και πρεπει να πηγαίνει συχνά στο κυνοβούλιο και να ακυρώσει τις διακοπές του μαρτίου. Για αυτά τα υποβρύχια είχε βουίξει ο στόλος όλος εδώ και δέκα χρόνια, ότι γέρνουν, μπάζουν και τρίζουν αλλά οι κυβερνήσεις είχαν σχέδιο. Τα αγοράσαμε για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο και να λάμψει το φώς. Οι GAPατζήδες είναι γνωστό ότι δεν ξεχωρίζουν τις μίζες από τους λαμπτήρες. Είναι και τα δύο από την ίδια εταιρία άλλωστε. 
 (το σκίτσο του Ευδαίμονος βεβαίως, βεβαίως)